Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου 2014

Καταστήματα : Δέσμευση διοικητικών δικαστηρίων από απόφαση ποινικού δικαστηρίου (ΔΕφΑθ 72/2013)

     Με την παρατιθέμενη απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών , ως ακυρωτικού δικάζοντος, νομολογήθηκε οτι τα διοικητικά δικαστήρια δεσμεύονται από τις αθωωτικές αποφάσεις των ποινικών δικαστηρίων, κατά παρέκκλιση από τη γενική ρύθμιση του άρθρου 5§2 ΚΔΔ , διότι εν προκειμένω η αθώωση του ιδιοκτήτη καταστήματος από τις παραβάσεις της αγορανομικής νομοθεσίας οδηγεί στην μη επιβολή της διοικητικής κύρωσης της σφράγισης του καταστήματός του καθώς προϋπόθεση επιβολής της σφράγισης είναι η τέλεση από τον ίδιο τριών παραβάσεων της αγορανομικής νομοθεσίας.

Επειδή στην παράγραφο 2 του άρθρου 2 του π.δ. 180/1979 (ΦΕΚ 46Α) , όπως η περιπτ. α’ αυτής ισχύει τελικώς μετά την αντικατάστασή της από το άρθρο 3 του π.δ. 257/2001 (ΦΕΚ 184 Α) , ορίζεται ότι «Η Αρχή που χορηγεί την άδεια λειτουργίας των κέντρων διασκεδάσεως και καταστημάτων που αναφέρονται στην §1 του άρθρου 1 του παρόντος , καθώς και των λοιπών καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος , στα οποία σύμφωνα με τις ισχύουσες κάθε φορά Υγειονομικές Διατάξεις προσφέρονται οινο­πνευματώδη ποτά για άμεση εντός αυτών κατανάλωση, αφαιρεί με απόφαση της τη χορηγηθείσα άδεια και σφραγίζει το κατά­στημα για χρονικό διάστημα δέκα (10) μέχρι εξήντα (60) ημερών, εφόσον: α. Βεβαιώθηκαν από αστυνομικούς ή άλλα αρμόδια όργανα τρεις (3) συνολικά παραβάσεις, εντός έτους, των διατάξεων του άρθρου 4 του παρό­ντος, των υγειονομικών διατάξεων που καθορίζουν μέτρα προστασίας της Δημό­σιας Υγείας από θορύβους μουσικής των κέντρων διασκέδασης και των λοιπών κατα­στημάτων που εμπίπτουν στις διατάξεις του παρόντος διατάγματος, των διατάξεων που ισχύουν κάθε φορά για την κοινή ησυχία, τη λειτουργία μουσικής χωρίς άδεια, την παρα­βίαση των όρων και προϋποθέσεων της κατεχόμενης άδειας λειτουργίας μουσικής και το ωράριο λειτουργίας του καταστήμα­τος ή β ...». Εξάλλου, ο Κώδικας Διοικητικής Δικονομίας (ΚΔΔ, ν. 2717/1999) ορίζει στο άρθρο5 ότι: «1.... 2.Τα δικαστήρια δεσμεύ­ονται, επίσης, από τις αποφάσεις των πολι­τικών δικαστηρίων, οι οποίες, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, ισχύουν, έναντι όλων, καθώς και από τις αμετάκλητες καταδικαστι­κές αποφάσεις των ποινικών δικαστηρίων ως προς την ενοχή του δράστη ...». Όπως έχει παγίως κριθεί (ΣτΕ 1223/2005, 1715/2003, 3161/2001 κ.ά.). Από το συνδυασμό διατά­ξεων αυτών προκύπτει ότι όταν το διοικητικό δικαστήριο κρίνει την διοικητική παράβαση, δεν δεσμεύεται από τυχόν προηγηθείσα αθωωτική απόφαση του ποινικού δικαστη­ρίου, λόγω της αυτοτέλειας των διαδικασιών, υποχρεούται, όμως, να την εκτιμήσει για τη διαμόρφωση της κρίσης του.
Επειδή η κατά τα ανωτέρω προσωρινή αφαίρεση της άδειας λειτουργίας κέντρου διασκέδασης ή καταστήματος για δέκα έως εξήντα ημέρες δεν έχει το χαρακτήρα ποινής επιβαλλόμενης για την τέλεση ποινικού αδικήματος αλλά αποτελεί διοι­κητική κύρωση, υπαγορευόμενη από λόγους δημοσίου συμφέροντος (πρβλ. ΣτΕ 4454/1995, 1746/1994, 1644/1985). Εξάλ­λου, η τυχόν απαλλαγή ή αθώωση στην ποινική διαδικασία από τη βεβαιωθείσα παράβαση για αντικειμενική ανυπαρξία των πραγματικών περιστατικών μπορεί να προβληθεί ενώπιον του δικαστηρίου που εκδικάζει τη διαφορά που γεννήθηκε από την επιβολή της κατά τα παραπάνω διοικη­τικής κύρωσης, ως λόγος που ανατρέπει την αιτιολογική βάση της κύρωσης αυτής (πρβλ ΣτΕ. 4454/1995, 1381/1995, 1212/1994). Προκειμένου να είναι τούτο δυνατό, πρέπει σε κάθε περίπτωση να προκύπτει από την απόφαση του ποινικού δικαστηρίου ότι ο κάτοχος της άδειας λειτουργίας του καταστήματος απαλλάχθηκε ή αθωώθηκε από την ποινική κατηγορία για το λόγο ότι δεν συνέτρεχαν τα πραγματικά περιστα­τικά που συγκροτούν την  υπόσταση του ποινικού αδικήματος. Η προβολή του σχετικού λόγου ενώπιον του διοικητικού δικαστηρίου, πρέπει να γίνεται από τον κάτοχο της άδειας του καταστήματος, ο οποίος φέρει και το σχετικό βάρος απόδειξης αυτού.  Επειδή, με την προσφυγή της η εφεσίβλητη εταιρία υποστήριξε, μεταξύ άλλων,  ότι μη νόμιμα διατάχθηκε η ανωτέρω σφράγιση, καθόσον για τις δύο διαπιστωθείσες παραβάσεις αθωώθηκε από το αρμόδιο ποινικό δικαστήριο και συνε πώς, δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις του νόμου για την έκδοση της ένδικης απόφα σης, που απαιτούσε την τέλεση εντός έτους, τριών παραβάσεων από τις  αναφερόμενες στην περίπτωση α' της παραγράφου 2 του άρθρου 2 του ανωτέρω προεδρικού διατάγματος. Προς απόδειξη των  ισχυρισμών τους προσκόμισε  α) φωτοαντίγραφο ακριβούς αποσπάσματος της υπ' αριθ. 6562/2005 απόφασης του  Πταισματοδικείου Αθηνών, με την οποία ο ομόρρυθμος εταίρος, συνδιαχειριστής και νόμιμος εκπρόσωπος της ΓΜ, κηρύχθηκε αθώος της κατηγορίας ότι «στις 21-2-2004 και  ώρα 1.00' κατελήφθη στην οδό Α 4, ως ιδιοκτήτης καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος, εστιατόριο, να έχει θέσει σε λειτουργία στερεοφωνικό συγκρότημα άνευ αδείας μουσικών οργάνων αρμόδιας αρχής κατά παράβαση ΑΔ 3/96….» και β) φωτοαντίγραφο ακριβούς αποσπάσματος της υπ'αριθ. 9086/2005 απόφασης του Πταισματοδικείου Αθηνών, με την οποία ο Γ.Μ. κηρύχθηκε αθώος της κατηγορίας ότι  «στις 21.4.2004 και ώρα 22.00 κατελήφθη  στην οδό Α. 4 ως νόμιμος εκπρόσωπος καταστήματος Αναψυκτήριο με την επωνυμία Α. να έχει θέσει σε λειτουργία  στερεοφωνικό συγκρότημα άνευ αδείας μουσικών οργάνων αρμοδίας αρχής, δηλαδή παράβαση ΑΔ 3/1996 ...».
Επειδή, με τα δεδομένα αυτά και ενόψει του ότι όπως προκύπτει από τις πιο πάνω δύο (2) αθωωτικές αποφάσεις του ποινικού δικαστηρίου, ο ομόρρυθμος εταίρος ΓΜ οποίος, ως νόμιμος εκπρόσωπος της εφεσίβλητης εταιρίας, (στο όνομα της οποίας και είχε εκδοθεί η άδεια ίδρυσης και λειτουργίας ) και συνιδιοκτήτης του ένδικου καταστήματος, απαλλάχθηκε των κατηγοριών  για το λόγο ότι δεν συνέτρεχαν τα πραγματικά περιστατικά (θέση σε λειτουργία στερεοφωνικού συγκροτήματος χωρίς άδεια της αρμόδιας δημοτικής αρχής στις 21.2.2004 και 21.4.2004), δηλαδή βεβαιώ­νεται η ανυπαρξία των πραγματικών περι­στατικών που στοιχειοθετούν τις επίμαχες δύο παραβάσεις, το Δικαστήριο, σύμφωνα και με όσα έγιναν δεκτά στην μείζονα σκέψη, κρίνει ότι η εφεσίβλητη εταιρία δεν υπέπεσε στις παραβάσεις αυτές. Κατά συνέπεια, εφόσον, εξέλιπαν οι, κατ' άρθρο 2 § 2 περίπτ. α' του π.δ. 180/1979 προϋπο­θέσεις (βεβαίωση τριών παραβάσεων), για την έκδοση της ένδικης πράξης, αυτή είναι ακυρωτέα, όπως ορθά κρίθηκε και με την εκκαλούμενη απόφαση.


Πηγή: Διοικητική Δίκη (Τεύχος 5ο , 2013) 





Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2014

Τροπολογία για την υφ’ όρων απόλυση κρατουμένων υπό προϋποθέσεις

   O υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου κατέθεσε τροπολογία στη Βουλή , με την οποία προβλέπεται η αποφυλάκιση κρατουμένων που εκτίουν ποινές πρόσκαιρης κάθειρξης έως δέκα ετών και πάσχουν από νευρολογικές παθήσεις ή είναι καρκινοπαθείς ή οροθετικοί και έχουν εκτίσει τα 2/5 της ποινής τους.
   Η συγκεκριμένη τροπολογία προβλέπει ότι θα απολύονται υπό τον όρο της ανάκλησης, εφόσον έχουν εκτίσει με οποιονδήποτε τρόπο τα 2/5 της ποινής τους, κατάδικοι που εκτίουν ποινές πρόσκαιρης κάθειρξης έως 10 ετών και πάσχουν από ημιπληγία ή παραπληγία, σκλήρυνση κατά πλάκας ή έχουν υποβληθεί σε επέμβαση μεταμόσχευσης καρδιάς, ήπατος, νεφρού ή μυελού ή είναι φορείς του AIDS ή πάσχουν από κακοήθη νεοπλάσματα. Επίσης, θα απολύονται και οι κρατούμενες μητέρες που έχουν μαζί τους τα ανήλικα τέκνα τους.

   Τα νοσήματα θα πρέπει να πιστοποιούνται από έγγραφα δημόσιου θεραπευτικού ιδρύματος, ενώ της ρύθμισης εξαιρούνται όσοι είναι καταδικασμένοι για τρομοκρατία, παιδεραστία, οργανωμένο έγκλημα, αλλά και όσοι έχουν καταχραστεί το Δημόσιο.

    Με τη συγκεκριμένη τροπολογία επιτρέπεται η φύλαξη και παραμονή κρατουμένων που μετάγονται για δικονομικούς λόγους σε κατάλληλο χώρο αστυνομικού τμήματος, χωρίς περιορισμό των δικαιωμάτων επισκέψεων και επικοινωνίας.H τροπολογία κατατέθηκε στο νομοσχέδιο για τον Ενιαίο Φορέα Εξωστρέφειας και αναμένεται να ψηφιστεί την Πέμπτη


Πηγή : Lawnet.gr

Απορριπτική απόφαση επί ανακοπής οφειλέτη κατά διαταγής πληρωμής επικαλούμενος την καταχρηστικότητα της τελευταίας λόγω αίτησής του για υπαγωγή στο Ν. 3869/2010

  Με την παρατιθέμενη απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών απορρίφθηκε ανακοπή οφειλέτη κατά διαταγής πληρωμής , δια της οποίας αυτός ζητούσε την ακύρωσή της, επικαλούμενος καταχρηστικότητα αυτής δεδομένου ότι είχε ζητήσει την υπαγωγή του στο Ν. 3869/2010. Σημειωτέον ότι στην κρινόμενη περίπτωση η καταγγελία της σύμβασης από την τράπεζα είχε προηγηθεί της αιτήσεως του οφειλέτη και η κοινοποίηση της διαταγής έλαβε χώρα πριν την κατάθεση της αίτησης στο Ειρηνοδικείο αλλά κατά το χρόνο που εκκρεμούσε ο εξωδικαστικός συμβιβασμός. Το δικαστήριο έκρινε ότι κατά το χρόνο που εξεδόθη η διαταγή πληρωμής ο οφειλέτης δεν προστατευόταν από καμία διαδικασία με συνέπεια νομίμως να εξεδόθη αυτή. Παρατίθεται το πλήρες κείμενο της απόφασης. 

                            ΑΡΙΘΜΟΣ 49/2014
                                               TO ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ


Συγκροτήθηκε από την Ειρηνοδίκη Ειρήνη Γεωργαντοπούλου, την οποία όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Ειρηνοδικείου Αθηνών και τη Γραμματέα Αφροδίτη Γιαννόπουλου.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 30 Σεπτεμβρίου 2013 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του ανακόπτοντος: Ν. Ι. του Θ…, κατοίκου …., ο οποίος παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου του ……….
Της καθ' ης η ανακοπή: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία «……………………» ως ειδικής διαδόχου της πρώην τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία «……….» , που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου της …………………..
Ο ανακόπτων με την από 27.11.2012 ανακοπή του, που κατατέθηκε με αύξοντα αριθμό 8342/28.11.2012 για να συζητηθεί κατά τις ειδικές διατάξεις για τις μικροδιαφορές, ζήτησε όσα περιέχονται σ' αυτή.
Για τη συζήτηση της ανακοπής ορίστηκε η δικάσιμος που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης, κατά την οποία, αφού εκφωνήθηκε η υπόθεση από το οικείο έκθεμα και κατά τη σειρά εγγραφής της σ' αυτό, το Δικαστήριο αφού: Άκουσε όσα περιέχονται στα πρακτικά
Μελέτησε τη δικογραφία
Σκέφτηκε σύμφωνα με το νόμο
Με την κρινόμενη ανακοπή και για το λόγο που αναφέρεται σ' αυτήν επιδιώκεται να ακυρωθεί η με αριθμό 56223/2012 διαταγή πληρωμής της Δικαστή του Ειρηνοδικείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε με βάση οφειλή του ανακόπτοντος, απορρέουσα από σύμβαση χορήγησης σ' αυτόν πιστωτικής κάρτας εκ μέρους της καθ' ης Τράπεζας, και με την οποία (διαταγή πληρωμής) ο ανακόπτων υποχρεώθηκε να καταβάλει στην καθ' ης το ποσό των 945,28 ευρώ για κεφάλαιο, πλέον τόκων και εξόδων και να καταδικαστεί η καθ' ης στη δικαστική δαπάνη του ανακόπτοντος. Η ανακοπή ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρο 632 παρ. 1 ΚΠολΔ), αφού η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής επιδόθηκε στον ανακόπτοντα στις 9.11.2012 (όπως προκύπτει από τη σχετική επισημείωση του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή Α.. Τ. στο προσκομιζόμενο από τον ανακόπτοντα αντίγραφο από το πρώτο εκτελεστό απόγραφο της διαταγής πληρωμής που του επιδόθηκε) και ο τελευταίος άσκησε την κρινόμενη από 27.11.2012 ανακοπή του, που κατατέθηκε στις 28.11.2012 και επιδόθηκε στην καθ' ης στις 30.11.2012, όπως προκύπτει από την 9161/30.11.2012 έκθεση επίδοσης του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Α. Γ. Αρμόδια φέρεται δε για συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου και πρέπει να συζητηθεί κατά τη διαδικασία που ορίζει το άρθρο 632 ΚΠολΔ και τα αναφερόμενα σ' αυτό άρθρα, να εξεταστεί δε περαιτέρω ως προς τη νομική και ουσιαστική βασιμότητα του λόγου της.
Με το μοναδικό λόγο ανακοπής, ο ανακόπτων ισχυρίζεται ότι η καθ' ης η αίτηση έσπευσε να του κοινοποιήσει την προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής και την κάτω από το αντίγραφο εξ απογράφου αυτής επιταγή προς πληρωμή, ενώ γνώριζε ότι ο ανακόπτων έχει αρχίσει τη διαδικασία εξωδικαστικού συμβιβασμού με την εν λόγω τράπεζα και ότι πρόκειται να ασκήσει αίτηση υπαγωγής του στη ρύθμιση του Ν.3869/2010, με τον τρόπο δε αυτό η καθ' ης η ανακοπή καταστρατήγησε τις σχετικές διατάξεις του Ν.3869/2010, η δε συμπεριφορά της αυτή συνιστά καταχρηστική άσκηση δικαιώματος κατά το άρθρο 281 του Α. Κ. Όπως δε διευκρίνισε με τις έγγραφες προτάσεις του που κατατέθηκαν στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, με την άσκηση της με αριθ.κατάθ. 249/19.11.2012 αίτησης του (του άρθρου 4 παρ.1 του Ν. 3869/2010) ενώπιον του αρμόδιου Ειρηνοδικείου

° φύλλο της με αριθμό 49/2014 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αθηνών
(ειδικές διατάξεις για τις μικροδιαφορές)


, του χορηγήθηκε η 249/2012 προσωρινή διαταγή της Ειρηνοδίκη Δράμας, με την οποία αναστέλλεται κάθε καταδιωκτικό μέτρο και κάθε πράξη εκτέλεσης κατ' αυτού, μέχρι την έκδοση απόφασης επί της εν λόγω αίτησης του, για την οποία προσδιορίστηκε δικάσιμος η 14.2.2014. Ο ανωτέρω λόγος ανακοπής είναι μη νόμιμος και πρέπει να απορριφθεί. Τούτο δε καθόσον οι ενέργειες της καθ' ης τραπεζικής εταιρείας ως δανείστριας να προβεί στην έκδοση και επίδοση της προσβληθείσας διαταγής πληρωμής για την ικανοποίηση της απαίτησης της κατά του ανακόπτοντα οφειλέτη, που απορρέει από τη συναφθείσα μεταξύ τους σύμβαση πιστωτικής κάρτας, δεν απαγορεύονται από καμία διάταξη του Ν. 3869/2010, εφόσον αυτές έχουν λάβει χώρα στο χρονικό σημείο από την υποβολή της αίτησης εξωδικαστικού συμβιβασμού μέχρι την κατάθεση της αίτησης ρύθμισης οφειλών από τον οφειλέτη. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως και ο ίδιος αναφέρει στην ανακοπή, ο ανακόπτων στις 27.3.2012 κατέθεσε προς την καθ' ης, αίτηση χορήγησης αναλυτικής κατάστασης οφειλών και την ίδια ημέρα του χορηγήθηκαν οι με την ίδια ημεροχρονολογία αναλυτικές καταστάσεις οφειλών για τις τρεις συνολικά οφειλές του προς αυτήν, ήτοι για δύο συμβάσεις στεγαστικού δανείου και για την (επίδικη) σύμβαση χορήγησης πιστωτικής κάρτας. Στις δε 31.7.2012 υπέβαλε ενώπιον της καθ' ης αίτηση εξωδικαστικού συμβιβασμού σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ.1 Ν. 3869/2010, η δε καθ' ης με την από 20.9.2012 έγγραφη επιστολή της γνωστοποίησε σε αυτόν τη διαφωνία της με το προτεινόμενο σχέδιο διακανονισμού των οφειλών του και η προσπάθεια επίτευξης εξωδικαστικού συμβιβασμού απέτυχε, όπως προκύπτει από την από 30.10.2012 σχετική βεβαίωση αποτυχίας. Η καθ' ης ήδη στις 2.8.2012 είχε ασκήσει ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αθηνών την αίτηση για την έκδοση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής, η οποία εκδόθηκε την ίδια ημέρα και επιδόθηκε στον ανακόπτοντα στις 9.11.2012, όπως προαναφέρθηκε. Η συμπεριφορά της καθ' ης (δηλαδή η αίτηση εκ μέρους της για έκδοση διαταγής πληρωμής κατά του οφειλέτη της- ανακόπτοντος, αφενός μετά την υποβολή εκ μέρους του αίτησης εξωδικαστικού συμβιβασμού καιαφετέρου μετά την παρέλευση έτους από την καταγγελία της επίδικης σύμβασης εκ μέρους της) δε συνιστά κατάχρηση του προς ικανοποίηση ουσιαστικού δικαιώματος αυτής, κατά το άρθρο 281, καθόσον η επί μακρό χρόνο αδράνεια για την άσκηση δικαιώματος δεν καθιστά καταχρηστική την άσκηση του, άλλωστε δεν γίνεται εττίκληση και έτερων περιστατικών, βάσει των οποίων θα μπορούσε να δικαιολογηθεί υπέρβαση των ορίων που επιβάλλουν η καλή πίστη, τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του δικαιώματος. Ο ανακόπτων από 19.11.2012 (δηλαδή μετά την ως άνω επίδοση σ' αυτόν της ανακοπτόμενης διαταγής πληρωμής) προέβη στην κατάθεση της αίτησης του άρθρου 4 παρ. 1 του Ν. 3869/2010 ενώπιον του Ειρηνοδικείου Δράμας (αρ.έκθ.κατάθ. 249/19.11.2012) και ορίστηκε δικάσιμος για τη συζήτηση της η 14.2.1014, όπως δε αναφέρεται για πρώτη φορά στις προτάσεις του ανακόπτοντος, ως απλός ισχυρισμός και όχι ως λόγος της ανακοπής, ύστερα από αίτηση του του χορηγήθηκε η 249/19.11.2012 προσωρινή διαταγή με την οποία αναστέλλεται κάθε καταδιωκτικό μέτρο εναντίον του και κάθε πράξη εκτέλεσης κατά της τυχόν κινητής και ακίνητης περιουσίας του μέχρι την έκδοση απόφασης επί της ως άνω αίτησης του άρθρου 4 παρ. 1 του ως άνω νόμου. Μετά, συνεπώς, τη χορήγηση της ανωτέρω προσωρινής διαταγής, δεν είναι ούτως ή άλλως δυνατή η συνέχιση της αναγκαστικής εκτέλεσης βάσει της από 22.10.2012 επιταγής προς εκτέλεση, η οποία (επιταγή προς εκτέλεση) ωστόσο είναι απόλυτα έγκυρη, διότι, κατά το χρόνο σύνταξης και επίδοσης αυτής από την καθ' ης προς τον ανακόπτοντα, δεν του είχε χορηγηθεί ακόμα η ανωτέρω προσωρινή διαταγή. Τούτο δε καθόσον η αναστολή της λήψης ατομικών καταδιωκτικών μέτρων σε βάρος της περιουσίας του ανακόπτοντος, σε καμία περίπτωση δεν επιφέρει ακυρότητα της ανακοπτόμενης διαταγής πληρωμής ή της επιταγής προς εκτέλεση κάτω από το αντίγραφο από το πρώτο εκτελεστό απόγραφο αυτής, παρά αφορούν και ρυθμίζουν αποκλειστικά και μόνο τη δυνατότητα ή μη αναγκαστικής εκτέλεσης. Επομένως, μετά και την κατά τα ανωτέρω απόρριψη του μοναδικού λόγου της ανακοπής καθ όλα τα ανωτέρω τμήματα του, ως νόμω αβάσιμου, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολο της η κρινόμενη ανακοπή, να επικυρωθεί δε η ανακοπτόμενη με αριθμό 56233/2012 διαταγή πληρωμής της Δικαστή του Ειρηνοδικείου Αθηνών και να καταδικαστεί ο ανακόπτων, λόγω της ήττας του, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της καθ' ης η

3° φύλλο της με αριθμό 49/2014 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αθηνών
(ειδικές διατάξεις για τις μικροδιαφορές)

ανακοπή, κατά το σχετικό νόμιμο αίτημα της (άρθρα 176, 189 παρ.1 και 191 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ), κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό.


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων. 
Απορρίπτει την ανακοπή. 
Επικυρώνει τη με αριθμό 56233/2012 διαταγή πληρωμής της Δικαστή του Ειρηνοδικείου Αθηνών.
Καταδικάζει τον ανακόπτοντα να πληρώσει τα δικαστικά έξοδα της καθ' ης η ανακοπή, τα οποία ορίζει στο ποσό των εκατόν είκοσι (120) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του.
Αθήνα, 15 Ιανουαρίου 2014.


Η ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΗΣ                                        Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ 








Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2014

Από το 2015 υποχρεωτική η διαμεσολάβηση για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά

     Από το 2015, με σχετική τροπολογία, σκοπείται να γίνει υποχρεωτικός ο ρόλος του Ειδικού Διαμεσολαβητή για τη διαδικασία του Ν. 3869/2010 για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά . Μέχρι σήμερα, έπειτα από την αλλαγή που επέφερε ο Ν. 4161/2013 στο Ν. 3869/2010, η διαμεσολάβηση είναι προαιρετική για τα μέρη. Σκοπείται όμως , δια της συγκεκριμένης τροπολογίας , να γίνει η διαμεσολάβηση υποχρεωτική για τη συγκεκριμένη διαδικασία προκειμένου να επιτυγχάνεται συμβιβασμός,  προς αποφυγή της προσφυγής του οφειλέτη στα αρμόδια Ειρηνοδικεία και έτσι να επιτευχθεί αποσυμφόρηση αυτών.

Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2014

Διόρθωση ανακριβούς πρώτης εγγραφής με την ένδειξη "άγνωστος" κατόπιν αιτήσεως του κληρονόμου, στο όνομα όμως του κληρονομουμένου

Παρατίθεται η υπ' αριθμ. 12/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης , δυνάμει της οποίας διορθώθηκε η ανακριβής πρώτη εγγραφή στα κτηματολογικά βιβλία με την ένδειξη "άγνωστος" προκειμένου να αναγραφεί το όνομα του πραγματικού ιδιοκτήτη - κληρονομουμένου, κατόπιν αιτήσεως του κληρονόμου. Ο κληρονομούμενος κατά το χρόνο συζήτησης της αίτησης είχε αποβιώσει αλλά η διόρθωση πρέπει να γίνει στο όνομά του με αίτηση του  κληρονόμου, τον οποίο μάλιστα ο πρώτος κατέλειπε ως αποκλειστικό κληρονόμο δυνάμει διαθήκης.


ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΡΟΔΟΠΗΣ
ΕΚΟΥΣΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
Αριθμός απόφασης 12/2014
(Αριθμός έκθ. κατάθεσης αίτησης ΕΜ277/2013)


ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΡΟΔΟΠΗΣ
(ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΟΥΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ)
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τον Δικαστή Χ.Θ. , πρωτοδίκη, που ορίσθηκε από τον Πρόεδρο Πρωτοδικών και από την Γραμματέα Μ.Γ.
Συνεδρίασε δημοσίως και στο ακροατήριό του την 23η Οκτωβρίου  2013, για να δικάσει την υπόθεση :
ΤΩΝ ΑΙΤΟΥΝΤΩΝ : 1) Κ. Κ. του …., κατοίκου Κομοτηνής (…..) και 2) Β.Κ. του ….. κατοίκου Θεσ/νικης (…..) , που παραστάθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους ….., ο οποίος κατέθεσε προτάσεις .
Οι αιτούντες ζητούν να γίνει δεκτή η υπ’ αριθμόν έκθεσης κατάθεσης ΕΜ277/2013 αίτησή τους η συζήτηση της οποίας προσδιορίστηκε για την παραπάνω δικάσιμο και γράφτηκε στο πινάκιο.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης ο πληρεξούσιος δικηγόρος των αιτούντων ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά της δίκης και στις προτάσεις που κατέθεσε.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Εν προκειμένω με την υπό κρίση αίτησή τους οι αιτούντες , εκθέτουν ότι η αποβιώσασα την 6-12-2011 μητέρα τους ….., , ήταν αποκλειστική κυρία μεταξύ άλλων του περιγραφόμενου αναλυτικώς στην αίτησή τους κατά θέση , όρια και έκταση ακινήτου, που έλαβε ΚΑΕΚ 420......., το οποίο απέκτησε με παράγωγο , δυνάμει του μνημονευόμενου στο δικόγραφό τους αγοραπωλητηρίου συμβολαίου που μετεγράφη νομίμως , τρόπο, επικουρικά δε πρωτοτύπως δια των προσόντων της τακτικής αλλά και της εκτάκτου χρησικτησίας επικαλούμενοι πράξεις νομής καθώς και τις λοιπές προϋποθέσεις που τάσσει ο νόμος . Ότι οι ίδιοι είναι μοναδικοί πλησιέστεροι συγγενείς της αποβιώσασας και ότι η τελευταία δυνάμει ιδιόγραφης διαθήκης η οποία νομίμως δημοσιεύθηκε εγκατέστησε μοναδικό κληρονόμο της τον 1ο αιτούντα. Ότι η περιοχή, όπου το επίδικο , κηρύχθηκε υπό κτηματογράφηση την 27-12-1995 αλλά κατά τη διαδικασία της κτηματογράφησης , που έχει ήδη παραιωθεί, με έναρξη του κτηματολογίου στην περιοχή την 20-1-2004 το ανωτέρω ακίνητο εσφαλμένα καταχωρήθηκε στα κτηματολογικά βιβλία του Κτηματολογικού Γραφείου Κομοτηνής ως «αγνώστου ιδιοκτήτη» κατά ποσοστό 100% καθότι η αποβιώσασα παρέλειψε να υποβάλει  σχετική δήλωση ιδιοκτησίας. Κατόπιν τούτων, ζητούν, να διαταχθεί η διόρθωση της πρώτης εγγραφής στα κτηματολογικά βιβλία του Κτηματολογικού Γραφείου Κομοτηνής , ώστε στο οικείο κτηματολογικό φύλλο που έχει καταχωρηθεί το ως άνω ακίνητο, να αναγραφεί η αποβιώσασα μητέρα τους ως δικαιούχος κυριότητας κατά ποσοστό 100% με τίτλο κτήσης το αναφερόμενο στην αίτηση τους ως άνω συμβόλαιο, άλλως  η τακτική ή έκτακτη χρησικτησία αντί του  εσφαλμένου «αγνώστου ιδιοκτησίας». Μ’ αυτό το περιεχόμενο και αιτήματα παραδεκτώς και αρμοδίως εισάγεται προς συζήτηση στο Δικαστήριο αυτό (άρθρα 6§3 Ν. 2664/1998, όπως το άρθρο αυτό τροποποιήθηκε με το ν. 4164/2013) κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρα 739, 791§§ 3 και 4 ΚΠολΔ, 6§3 Ν. 2664/1998, όπως το άρθρο αυτό τροποποιήθηκε με το ν. 4164/2013), δεδομένου ότι για τα παραδεκτό της αίτησης τηρήθηκε η νόμιμη προδικασία, ωστόσο είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη ως προς τη 2η αιτούσα αφού δεν εκτίθεται στην υπό κρίση αίτηση το έννομο συμφέρον αυτής δεδομένου μάλιστα ότι ως ανανφέρεται στην αίτηση η αποβιώσασα εγκατέστησε μοναδικό της κληρονόμο τον 1ο αιτούντα χωρίς να γίνεται μνεία από την 2η αιτούσα εάν προτίθεται να διεκδικήσει την νόμιμη μοίρα της . Περαιτέρω είναι νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 513,1033,1192,1710,1712,1721 ΑΚ και 6§§1,2 και 3 του ν. 2664/1998 ως ισχύει μετά την τροποποίηση του με το ν. 4164/2013). Επομένως , η κρινόμενη αίτηση, κατά το μέρος που κρίθηκε ορισμένη, πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.
2ο φύλλο της υπ’ αρ. 12/2014 αποφάσεως του
Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης
Από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα των αιτούντων , που εξετάστηκε στο ακροατήριο αυτού του Δικαστηρίου και περιέχεται στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά συνεδρίασής του και από όλα τα έγγραφα , που οι αιτούντες νόμιμα προσκομίζουν με επίκληση, αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η μητέρα των αιτούντων ……, χήρα…..το γένος ……, δυνάμει του …… συμβολαίου αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Κομοτηνής Π.Π.Κ. , το οποίο νομίμως μετεγράφη στο Υποθηκοφυλακείο Κομοτηνής την 23-41951 στον Τ… με α/α…., απέκτησε από τους 1) ……………και 2)……………, την κυριότητα ενός ακινήτου αγροτεμαχίου ευρισκομένου στην κτηματική περιοχή  …. Του Οικισμού ….της δημοτικής ενότητας ….του Δήμου Κομοτηνής της Περιφερειακής Ενότητας Ροδόπης στη θέση …..εκτάσεως 1841 τμ κατά τον τίτλο κτήσεως, 1840 τμ κατά το Εθνικό Κτηματολόγιο, συνορεύον …………… Η προειρημένη μητέρα των αιτούντων απεβίωσε στις 6-12-2011, ήτοι μετά την έναρξη του Κτηματολογίου καταλείποντας την από 2-4-2011 ιδιόγραφη διαθήκη της η οποία δημοσιεύθηκε την 4-7-2012 με τα υπ’ αριθμ. ……. πρακτικά του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης σύμφωνα με την οποία εγκαθιστά μοναδικό της κληρονόμο τον 1ο αιτούντα υιό της χωρίς ωστόσο να προβεί και σε αποδοχή της . Περαιτέρω για το εν λόγω ακίνητο , που έλαβε ΚΑΕΚ  ………….. εκ παραδρομής δεν υπεβλήθη στο αρμόδιο Κτηματολογικό Γραφείο Κομοτηνής τίτλος κτήσης και ανεγράφη εσφαλμένα στο σχετικό κτηματολογικό φύλλο στις αρχικές εγγραφές ως δικαιούχος  «άγνωστος» . Η ανωτέρω αρχική εγγραφή είναι ανακριβής και προσβάλλει τα δικαιώματα του 1ου αιτούντος που έχει άμεσο έννομο συμφέρον στην διόρθωση της παραπάνω εγγραφής . Συνακόλουθα, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση ως προς αυτόν ως βάσιμη και κατ’ ουσία και να διορθωθεί η ανακριβής πρώτη εγγραφή στα κτηματολογικά βιβλία του ως άνω αναφερόμενου κτηματολογικού γραφείου , ώστε στο κτηματολογικό φύλλο με ΚΑΕΚ …… αντί του εσφαλμένου «άγνωστος» να αναγραφεί ως δικαιούχος κυριότητας κατά ποσοστό 100% η μητέρα του 1ου αιτούντος με τρόπο κτήσης το αριθμ. ….. συμβόλαιο αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Κομοτηνής ΠΠΚ, το οποίο νομίμως μετεγράφη στο Υποθηκοφυλακειο Κομοτηνής την 23-4-1951 στον Τ …. με α/α …., όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό της παρούσας αποφάσεως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αίτησης ως προς την 1η αιτούσα.
ΔΕΧΕΤΑΙ την αίτηση ως προς τον 1ο αιτούντα.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ τη διόρθωση των ανακριβών εγγραφών στο κτηματολογικό βιβλίο του Κτηματολογικού Γραφείου Κομοτηνής , ώστε στο οικείο κτηματολογικό φύλλο του ακινήτου με ΚΑΕΚ …….. να αναγραφεί ως δικαιούχος κυριότητας κατά ποσοστό 100% η μητέρα του 1ου αιτούντος με τρόπο κτήσης το με αριθμ. …… συμβόλαιο αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Κομοτηνής Π.Π.Κ., το οποίο νομίμως μετεγράφη στο Υποθηκοφυλακείο Κομοτηνής την 23-4-1951 στον Τ… με α/α …., αντί του εσφαλμένου «άγνωστος».
ΚΡΙΘΗΚΕ , αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στην Κομοτηνή Ν. Ροδόπης , στο ακροατήριό του και σε έκτακτη δημόσια αυτού συνεδρίαση την 20η Ιανουαρίου 2014.
Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                              Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ





Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2014

Άρειος Πάγος : 150/2013 απόφαση επί αιτήσεως αναστολής Ν. 3869/2010

Δυνάμει της υπ’ αριθμ. 150/2013  απόφασης του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου επί  αιτήσεως αναστολής έγινε δεκτή αίτηση οφειλέτριας η οποία ζήτησε την αναστολή εκτέλεσης εφετειακής απόφασης δυνάμει της οποίας υποχρεώθηκε αυτή να καταβάλλει στους πιστωτές της, δυνάμει των διατάξεων του Ν. 3869/2010, ποσά έναντι των οφειλών της. Η ρύθμιση των οφειλών της έγινε με βάση τα άρθρα 8§4 και 9§1 Ν. 3869/2010. Σημειωτέον ότι η χορηγηθείσα αναστολή αφορά μόνο στη ρύθμιση του άρθρου 9 του ως άνω νόμου, για τη διάσωση δηλαδή του ιδανικού μεριδίου επί της πρώτης κατοικίας της, καθώς εκ του νόμου δεν αναστέλλονται οι καταβολές που διατάσσονται δυνάμει του άρθρου 8§4 του ιδίου νόμου. Η αναστολή χορηγήθηκε μέχρι την έκδοση απόφασης επί τη αιτήσεως αναιρέσεως , η οποία και θα συζητηθεί τον επόμενο μήνα ενώπιον του ανωτάτου δικαστηρίου.
Το κείμενο της απόφασης έχει ως εξής :
Αριθμός 150/2013
TO ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ TOY ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
(Α1' Τμήμα - ως Συμβούλιο)

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κράνη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος του Αντιπροέδρου και του αρχαιοτέρου του Αρεοπαγίτη), Αριστείδη Πελεκάνο -Εισηγητή και Γεώργιο Λέκκα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ στο Κατάστημα του, στις 7 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αρτέμιδος Παπαγεωργίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αιτούσας : …. ….. του …., συζύγου ….., κατοίκου Κομοτηνής. Παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Β. Σ.
Της καθ' ης η αίτηση :Ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία «..........Α.Ε.», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε ενώπιον του Συμβουλίου.
Σε διαφορά μεταξύ των παραπάνω διαδίκων εκδόθηκε η 19/2012     απόφαση  του  Ειρηνοδικείου  Κομοτηνής  και  στη συνέχεια η 6/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης. Κατά της παραπάνω πρωτοδικειακής απόφασης η αιτούσα άσκησε το ένδικο μέσο της αίτησης αναίρεσης, που συζητείται στο Α1' Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου κατά τη δικάσιμο της 17 Φεβρουαρίου 2014.
Με την κρινόμενη αίτηση η αιτούσα (αναιρεσείουσα) ζητεί να ανασταλεί η εκτέλεση της 6/2013 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης, έως ότου εκδοθεί απόφαση του Αρείου Πάγου επί της παραπάνω αίτησης αναίρεσης.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που ορίστηκε για τη δικάσιμο της 7 Οκτωβρίου 2013, παραστάθηκε μόνο η αιτούσα, όπως παραπάνω αναφέρεται. Ο πληρεξούσιος της αιτούσας ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση και δήλωσε όσα αναφέρονται στα Πρακτικά.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η καθ' ης η αίτηση ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την επωνυμία «......... Α.Ε.», δεν παραστάθηκε κατά την πιο πάνω δικάσιμο, αν και κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, όπως προκύπτει από την αριθμό 6532Δ/24-9-2013 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιώς Γ. Ε. Β. Επομένως, παραδεκτά συζητήθηκε η προκειμένη αίτηση και ως προς αυτή χωρίς την παρουσία της.
Η κρινόμενη αίτηση, με την οποία ζητείται να ανασταλεί η εκτέλεση της 6/2013 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης, ως προς τη διάταξη της, με την οποία επιβλήθηκε στην αιτούσα η υποχρέωση να καταβάλλει, για τη διάσωση του ιδανικού μεριδίου συγκυριότητας της επί της κατοικίας της, στην πιστώτρια τράπεζα με την επωνυμία "........Α.Ε." και ήδη καθ'  ης η αίτηση αναστολής, το ποσό των 511,57 ευρώ ανά μήνα για χρονικό διάστημα 216 μηνών, όπως ειδικότερα η καταβολή περιγράφεται αναλυτικά στο διατακτικό της ως άνω αναφερόμενης απόφασης, είναι νόμιμη (άρθρο 565 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ). Από τα έγγραφα που επικαλείται και προσκομίζει η αιτούσα και τη διαδικασία γενικά πιθανολογήθηκε ότι από την εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης, ως προς τη διάταξη της με την οποία επιβλήθηκε στην αιτούσα η υποχρέωση να καταβάλλει, για τη διάσωση του ιδανικού μεριδίου συγκυριότητας της επί της κατοικίας της, στην πιστώτρια τράπεζα με την επωνυμία «........ Α.Ε.» και ήδη καθ' ης η αίτηση αναστολής, το ποσό των 511,57 ευρώ ανά μήνα για χρονικό διάστημα 216 μηνών, όπως ειδικότερα η καταβολή περιγράφεται αναλυτικά στο διατακτικό της ως άνω αναφερόμενης απόφασης, θα προκύψει κίνδυνος βλάβης για την αιτούσα, η αποκατάσταση της οποίας δεν θα είναι ευχερής. Επομένως, πρέπει η αίτηση να γίνει δεκτή, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΝΑΣΤΕΛΛΕΙ την εκτέλεση της 6/2013 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης, ως προς τη διάταξη της, με την οποία επιβλήθηκε στην αιτούσα η υποχρέωση να καταβάλλει, για τη διάσωση του ιδανικού μεριδίου συγκυριότητας της επί της κατοικίας της, στην πιστώτρια τράπεζα με την επωνυμία «........Α.Ε.» και ήδη καθ' ης η αίτηση αναστολής, το ποσό των 511,57 ευρώ ανά μήνα για χρονικό διάστημα 216 μηνών, όπως ειδικότερα η καταβολή περιγράφεται αναλυτικά στο διατακτικό της ως άνω αναφερόμενης απόφασης, έως ότου εκδοθεί απόφαση του Αρείου Πάγου για την από 11 Σεπτεμβρίου 2013 αίτηση αναίρεσης που ασκήθηκε κατά της πιο πάνω προσβαλλόμενης απόφασης και  με τον όρο να συζητηθεί η αίτηση αυτή κατά την ορισθείσα δικάσιμο της 17 Φεβρουαρίου 2014.-
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, στις 8 Οκτωβρίου 2013.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ                                Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ



Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2014

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΣΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥ ΠΡΩΤΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2014

Σύμφωνα με το άρθρο 2  του Ν. 4224/2013 απαγορεύονται οι πλειστηριασμοί της κύριας κατοικίας , όπως αυτή έχει δηλωθεί από τους οφειλέτες στην τελευταία δήλωση φόρου εισοδήματος. Η απαγόρευση ισχύει από την 1η Ιανουαρίου  μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2014, εφόσον η αντικειμενική αξία του ανωτέρω ακινήτου δεν ξεπερνά τις 200.000 ευρώ και εφόσον πληρούνται και ορισμένες άλλες προϋποθέσεις που κατωτέρω αναφέρονται.
Η αναστολή πλειστηριασμών αφορά  οφειλές προς τράπεζες,  οφειλές προς ιδιώτες και εταιρείες, νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, ΔΕΚΟ και νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου,  ΔΕΝ αφορά όμως  χρέη προς το Δημόσιο και τα Ασφαλιστικά Ταμεία, όπως ειδικότερα περιγράφονται αυτές στον ανωτέρω νόμο.
Οι λοιπές τασσόμενες εκ του νόμου προϋποθέσεις είναι α) το ετήσιο καθαρό οικογενειακό εισόδημα των οφειλετών να μην ξεπερνά τις 35.000€ , β) η συνολική αξία της κινητής και ακίνητης περιουσίας τους να μην ξεπερνά τις 270.000€ και εξ αυτής το σύνολο των καταθέσεων σε Ελλάδα και εξωτερικό να μην ξεπερνά τις 15.000€ , εξαιρουμένων των καταθέσεων και κινητών αξιών από συνταξιοδοτικά και ασφαλιστικά προγράμματα. Για οικογένειες όμως που βαρύνονται φορολογικά με τρία και άνω τέκνα , για άτομα με αναπηρία 67% και άνω και για όσους βαρύνονται φορολογικά με άτομα με αναπηρία 67% και άνω τα ανωτέρω ποσά προσαυξάνονται κατά 10% δηλαδή αναμορφώνονται σε 38.500€ για το οικογενειακό εισόδημα, σε 297.000€ για τη συνολική αξία της περιουσίας τους και σε  16.500€ για τις καταθέσεις και κινητές αξίες.



Περαιτέρω, οι καταναλωτές θα πρέπει να καταθέσουν Υπεύθυνη Δήλωση σε κάθε δανειστή τους,  μέχρι τις 31 Ιανουαρίου του 2014* ή εντός δύο (2) μηνών από την επίδοση διαταγής πληρωμής με επιταγή προς εκτέλεση, στην οποία θα προσδιορίζουν επ’ ακριβώς ποιο είναι το ακίνητο που αποτελεί την 1η κατοικία τους και για την οποία ζητούν την απαγόρευση του πλειστηριασμού.  Στην Υπεύθυνη Δήλωση θα πρέπει να περιγράφονται τα πλήρη στοιχεία του οφειλέτη, περιγραφή της πλήρωσης των ανωτέρω προϋποθέσεων και λεπτομερής αναγραφή των κινήσεων λογαριασμού που  ξεπερνούν το ποσό των 1.000€ τους τελευταίους 24 μήνες πριν την υποβολή της υπέυθυνης δήλωσης. Αν δεν υποβληθεί η προπεριγραφόμενη Υπεύθυνη Δήλωση εντός των ανωτέρω προθεσμιών, αίρεται η απαγόρευση για το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο.

Κατά τη διάρκεια της απαγόρευσης του πλειστηριασμού μπορεί να ζητηθούν από τους δανειστές ορισμένα δικαιολογητικά , τα οποία οι οφειλέτες οφείλουν να προσκομίσουν εντός ενός μηνός, εφόσον τα έγγραφα αναγράφονται ρητώς στο νόμο.
 Επίσης κατά τη διάρκεια της απαγόρευσης οι οφειλέτες υποχρεούνται να καταβάλλουν στους δανειστές μηνιαίως ποσοστό 10% επί του καθαρού οικογενειακού εισοδήματος εφόσον αυτό δεν ξεπερνά τις 15.000€ ενώ αν ξεπερνά το ποσό αυτό , θα πρέπει να καταβάλλουν ποσοστό 10% για το ποσό μέχρι των 15.000€ και ποσοστό 20% για το υπερβάλλον εισόδημα. Υπό προϋποθέσεις το ποσό αυτό δεν θα πρέπει να είναι κατώτερο του 30% της τελευταίας ενήμερης δόσης. Για ανέργους με μηδενικό εισόδημα ή μοναδικό εισόδημα το επίδομα ανεργίας παρέχεται η δυνατότητα μηδενικών καταβολών. Σε περίπτωση μη τήρησης των ανωτέρω υποχρεώσεων για καταβολή από τον οφειλέτη, για χρονικό διάστημα πέραν των τριών μηνών , αίρεται η απαγόρευση του πλειστηριασμού.

* Η ημερομηνία παρατάθηκε μέχρι τις 28/2/2014 έπειτα από αίτηση της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών.