Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2013

Το Συμβούλιο της Επικρατείας, με την υπ. αριθμ. 110/2013 απόφασή του, έκρινε νόμιμη και πληρούσα τους περιβαλλοντικούς όρους τη λειτουργία των μεταλλείων χρυσού στην Κασσάνδρα της Χαλκιδικής

Νόμιμη και σύμφωνη με τους περιβαλλοντικούς όρους η λειτουργία των μεταλλείων χρυσού στην Κασσάνδρα
       Ειδικότερα, το Ε’ Τμήμα του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου απέρριψε την αίτηση που είχαν καταθέσει οκτώ τοπικοί Σύλλογοι ζητώντας την αναστολή της υπουργικής απόφασης, με την οποία είχαν εγκριθεί οι περιβαλλοντικοί όροι για τα έργα εγκατάστασης των μεταλλείων χρυσού στην περιοχή. Σύμφωνα με την απόφαση, οι τυχόν περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τη λειτουργία των μεταλλείων δεν κρίνονται σημαντικές ενώ, όπως σημειώνεται, οι δραστηριότητες των μεταλλείων βρίσκονται εκτός των ζωνών Natura.
      Τέλος, σημειώνεται ότι εφόσον οι προβαλλόμενοι λόγοι κρίθηκαν προδήλως αβάσιμοι και οι σχετικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις δε θεωρήθηκαν ιδιαιτέρως σοβαρές, οι Σύμβουλοι της Επικρατείας αποφάσισαν την απόρριψή της αίτησης αναστολής.
       Πηγή : LawNews από Lawnet.gr

ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΟΥ ν. 3869/2010 (ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ)

     Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται από τους ενδιαφερόμενους δανειολήπτες που προσφεύγουν στη διαδικασία ρύθμισης των οφειλών τους με βάση τις διατάξεις του Ν. 3869/2010, σε περίπτωση που εκκρεμούν σε βάρος τους καταγγελίες ή διαταγές πληρωμής.
   
      Πρωταρχικό ρόλο προκειμένου να αποφασισθεί ποιά διαδικασία θα  εφαρμοσθεί, επιτελεί ο χρόνος καταγγελίας της σύμβασης ή της έκδοσης της διαταγής πληρωμής. Αν δηλαδή κατά το χρόνο που ο οφειλέτης καταθέσει την αίτηση υπαγωγής στις διατάξεις του Ν. 3869/2010 , ήδη έχουν εκδοθεί σε βάρος του διαταγές πληρωμής , τότε θα πρέπει παράλληλα να ασκήσει και την αίτηση αναστολής του άρθρου 6§1 του ίδίου νόμου. Με τη συγκεκριμένη αίτηση αναστολής, η οποία εκδικάζεται κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, ο οφειλέτης θα επιτύχει την ανατολή των μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης μέχρι την έκδοση τελεσιδίκου απόφασης επί της αιτήσεώς του.
    
       Αν κατά το χρόνο κατάθεσης της αίτησης στο αρμόδιο Δικαστήριο, δεν έχει εκδοθεί διαταγή πληρωμής, αλλά μόνο έχει κατάγγελθεί η σύμβαση από την πιστώτρια Τράπεζα ή έχει σταλεί προειδοποιητική επιστολή για επιγενόμενη καταγγελία, τότε ο οφειλέτης δύναται να ζητήσει τη χορήγηση από το Δικαστήριο Προσωρινής Διαταγής έτσι  ώστε να προφυλάξει τα έννομα συμφέροντά τους από μελλοντικές κινήσεις των πιστωτών του που θα αποσκοπούν στην εκποίηση της περιουσίας του. Το περιεχόμενο της προσωρινής διαταγής, η οποία συγκοινοποιείται με την αίτηση στους πιστωτές προκειμένου να λάβουν γνώση, έχει ως εξής :
    ΑΡΙΘΜΟΣ : ........
ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΑΤΑΓΗ
ΕΚΟΥΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ
(Ν.3869/2010)

... ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΗΣ ....., ..........
      Αφού λάβαμε υπόψη το άρθρο 781 ΚΠολΔ καθώς και όσα εξέθεσαν προφορικά οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των παριστάμενων διαδίκων.
       Χορηγούμε προσωρινή διαταγή επί της αιτήσεως του άρθρου 4 Ν. 3869/2010 και συγκεκριμένα αναστέλλει κάθε καταδιωκτικό μέτρο κατά τους αιτούντος και κα΄θε πράξη εκτέλεσης κατά της τυχόν κινητής και ακίνητης περιουσίας του μέχρι την ημέρα έκδοσης απόφασης .
                                                                                                       .... ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΗΣ

     Στην περίπτωση δε, που καταγγελθεί η σύμβαση και εκδοθεί διαταγή πληρωμής , σε χρονικό διάστημα που ο οφειλέτης έχει ήδη ζητήσει την υπαγωγή του στις διατάξεις του Ν. 3869/2010 και εκκρεμεί η συζήτηση ή η έκδοση απόφασης , τότε δύναται να ασκήσει ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής και αίτηση αναστολής με βάση τις διατάξεις του άρθρου 632 ΚΠολΔ.

Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2013

Μόνο ένα παράβολο έφεσης επί ομοδικίας - Ν. 4139/2013

 
      Η σύγχυση που είχε δημιουργηθεί με τις τελευταίες διατάξεις του Ν. 4055/2012 ο οποίος τροποποίησε σε μεγάλο βαθμό τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας , σχετικά με το παράβολο των 200€ που έπρεπε να καταβάλλει ή όχι, αυτοτελώς, ο κάθε εκκαλών σε περίπτωση ομοδικίας ,  ως προϋπόθεση του παραδεκτού της ασκηθείσης εφέσεως  , λύθηκε αρχικώς νομολογιακώς, δυνάμει της υπ' αριθμ. 162/2013 απόφασης του ΕφΘΕΣΣΑΛ και εν συνεχεία δυνάμει του νεοψηφισθέντος Ν. 4139/2013 (ΦΕΚ Α' 74/20-3-2013) , ο οποίος τροποποίησε εκ νέου τη διάταξη του άρθρου 495§4 του ΚΠολΔ που πλέον ορίζει οτι "β. Σε περίπτωση που ασκήθηκε ένα ένδικο μέσο από ή κατά περισσότερων διαδίκων κατατίθεται ένα παράβολο από τους εκκαλούντες, αναιρεσείοντες ή αιτούντες."
 
      Η αιτιολογία της προρρηθείσης απόφασης έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και είναι η εξής :
    "Ο σκοπός της επιβολής διαφορετικών τελών, χαρακτήρα που έχει και το ως άνω παράβολο του άρθρου 495 παρ. 4 ΚΠολΔ, δεν αποβλέπει σε δημοσιονομικά οφέλη του Δημοσίου, αλλά συνιστά οικονομική υποχρέωση του διαδίκου, ως προϋπόθεση για την αποτροπή αβασίμων ενδίκων βοηθημάτων και μέσων. Ο σκοπός όμως αυτός, ικανοποιείται, σε περίπτωση ομοδικίας, ανεξάρτητα του είδους αυτής, με την καταβολή ενός και μόνο παραβόλου από την ομάδα των ομοδίκων - εκκαλούντων. Διαφορετική ερμηνεία και θεώρηση του ζητήματος (ιδιαίτερα στην περίπτωση που υπάρχει πολυάριθμη ομοδικία, ενεργητική και παθητική), θα οδηγήσει στην επιβολή δυσβάστακτων οικονομικών προϋποθέσεων για την πρόσβαση ενός πολίτη στη δικαιοσύνη, συνέπεια η οποία έρχεται σε αντίθεση με το καταχωρημένο στα άρθρα 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, δικαίωμα για ελεύθερη πρόσβαση στη δικαιοσύνη, αφού με τέτοιες οικονομικές προϋποθέσεις, ουσιαστικά αναιρείται ο πυρήνας του δικαιώματος αυτού."

 








 

Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2013

Νέες αλλαγες στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας με το Ν. 4138/2013 (ΦΕΚ Α’ 72/19.03.2013)

Οι αλλαγές αφορούν σε υποθέσεις  εκούσιας δικαιοδοσίας για τις οποίες αρμόδιο πλέον καθίσταται το Ειρηνοδικείο, εκτός από τις ρητώς εξαιρούμενες,  καθώς και στην υιοθεσία. Παρατίθεται το κείμενο του ΦΕΚ.



ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ
ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ
Άρθρο 9





1. Το άρθρο 740 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας αντικαθίσταται ως εξής:
«1. Στην αρμοδιότητα των ειρηνοδικείων υπάγονται οι υποθέσεις οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 739,
εκτός από εκείνες που αφορούν την υιοθεσία, τη θέση προσώπου σε δικαστική συμπαράσταση ή σε ακούσια
νοσηλεία, σύμφωνα με τις διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου, καθώς και η ανακοπή των άρθρων 787 του
παρόντος και 82 ΑΚ, οι οποίες υπάγονται στην αρμοδιότητα του μονομελούς πρωτοδικείου.
2. Στις υποθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 739 δεν επιτρέπεται παρέκταση της αρμοδιότητας.»
2. Το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 800 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας αντικαθίσταται
ως εξής:
«Αρμόδιο για την τέλεση της υιοθεσίας είναι κάθε δικαστήριο της Επικράτειας.»
3. Το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 2 του άρθρου 800 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας αντικαθίσταται
ως εξής:
«Οι συναινέσεις για την υιοθεσία δηλώνονται ενώπιον του Δικαστηρίου στο οποίο τελείται η υιοθεσία.»
4. Η ισχύς των διατάξεων του παρόντος άρθρου αρχίζει από την 1.3.2013.












Νομολογία - Προσβολή προσωπικότητας και αδικοπραξία συνιστά η στέρηση του δικαιώματος των γονέων να διακόψουν την κύηση, συνεπεία εσφαλμένης ιατρικής διάγνωσης

  Με την απόφαση 242/2012 του Πολιτικού Εφετείου Πειραιά, κρίθηκε οτι η βαριά αμέλεια ιατρών να διαγνώσουν ιδιαιτέρως σοβαρά θανατηφόρο ασθένεια τέκνου κατά τον προγεννητικό έλεγχο (κυστική ίνωση) που είχε ως συνέπεια την συνέχιση της κύησης και την απόκτηση τελικώς βαριά άρρωστου τέκνου, καθώς η ανωτέρω ασθένεια είναι ανίατη και έχει μικρό προσδόκιμο ζωής, συνιστά προσβολή προσωπικότητας και αδικοπραξία.

    Η προσβολή προσωπικότητας εν προκειμένω στοιχειοθετείται λόγω της στέρησης της ελευθερίας οικογενειακού προγραμματισμού.  Νόμιμη δυνατότητα εγκύου να σταθμίσει ελεύθερα αν θα συνεχίσει την εγκυμοσύνη ή θα τη διακόψει, λόγω δικαιολογημένου ενδιαφέροντος να αποκτήσει υγιές τέκνο. Αν παρακωλυθεί, με πράξη ή με παράλειψη τρίτου, στην απόλαυση της νόμιμης αυτής επιλογής, προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητά της, εφόσον στοιχειοθετούνται οι κατ’ άρθρο 304 παρ. 4 περ. β’ ΠΚ προϋποθέσεις επιτρεπτής διακοπής της κύησης. Τέτοια αξίωση και ο σύζυγος - πατέρας, γιατί υπέχει την ίδια σχέση με το κυοφορούμενο, όπως η μητέρα. Σοβαρή ανωμαλία εμβρύου όταν πάσχει από ιδιαίτερα βαριά νόσο ή βλάβη, μη ιάσιμη ή μη αντιμετωπίσιμη ιατρικά, ώστε να καθίσταται σκληρό και καταχρηστικό να ζητηθεί η συνέχιση της κύησης. Βαριά αμέλεια εταιρίας προγεννητικού ελέγχου, μοριακού βιολόγου και ιατρού - γενετιστή να διαγνώσουν ιδιαιτέρως σοβαρά -θανατηφόρο ασθένεια κυοφορούμενου. Χρήση μεθόδου, η οποία απέτυχε να διαγνώσει κοινή και ανιχνεύσιμη μετάλλαξη κυστικής ίνωσης. Ευθύνη σύμφωνα με Ν 2251/1994 και ΑΝ 1565/1939. Ο ζημιωθείς φέρει το βάρος να αποδείξει την παροχή των υπηρεσιών, τη ζημία και τον αιτιώδη σύνδεσμο. Ο παρέχων τις υπηρεσίες απαλλάσσεται, αν αποδείξει ανυπαρξία παράνομης και υπαίτιας πράξης ή έλλειψη αιτιώδους συνδέσμου ή λόγο επαγόμενο την άρση ή μείωση της ευθύνης. Προϋποθέσεις χρήσης ξενόγλωσσων εγγράφων, χωρίς επίσημη μετάφραση. Νόμιμο το αίτημα αναγνώρισης οφειλής τόκων από επίδοση αγωγής. Χρηματική αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης, ύψους 230.000€ από έκαστο εκ των εναγομένων - εφεσιβλήτων σε έκαστο εκ των συζύγων - εναγόντων, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής.
Πηγή : nbonline , Νομικό περιοδικό "ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ", τεύχος 4/2012

Τρίτη, 19 Μαρτίου 2013

Νομολογία - Γνωμοδότηση ΝΣΚ - αυτοτελές το δικαίωμα απόληψης εννεάμηνης άδειας ανατροφής τέκνου υπό την προϋπόθεση της μη συμπλήρωσης του 4ου έτους της ηλικίας του

Με την υπ' αριθμ. 302/2012 Γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους , δόθηκε απάντηση σε ένα καίριο ερώτημα που απασχόλησε σε μεγάλο βαθμό τις ενδιαφερόμενες μητέρες και αφορά στο δικαίωμα απόληψης εννεάμηνης άδειας ανατροφής τέκνου αθροιστικώς και διαδοχικώς , στην περίπτωση που διαρκούσης της εννεάμηνης άδειας ανατροφής τέκνου και πριν την εξάντληση αυτής,  αποκτηθεί νέο τέκνο . Συγκεκριμένα , πολλές μητέρες αναγκάστηκαν να προσφύγουν στα διοικητικά δικαστήρια της χώρας προκειμένου να δικαιωθούν λόγω της εμμονής της διοίκησης να μην χορηγεί αθροιστικά την εννεάμηνη άδεια ανατροφής για τέκνα που γεννήθηκαν διαδοχικά. Η νομολογία των δικαστηρίων είναι απόλυτη και χορηγεί την αιτούμενη άδεια , με μόνη εξαίρεση την περίπτωση των δίδυμων τέκνων για τα οποία χορηγείται εννεάμηνη άδεια ανατροφής άπαξ.

    Με την ανωτέρω γνωμοδότηση , λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων του άρθρου 53 Υπαλληλικού Κώδικα ,  ερμηνευόμενες υπό το φως της συνταγματικά κατοχυρωμένης αρχής της ισότητας των δύο φύλων καθώς και εκείνης του κοινοτικού δικαίου για εναρμόνιση και συμφιλίωση της οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής , όπως εκφράζεται στις διατάξεις της Οδηγίας 96/34/ΕΚ του Συμβουλίου της 3-6-1996 , κρίθηκε ότι η απόληψη της εννεάμηνης άδειας ανατροφής τέκνου είναι δικαίωμα αυτοτελές για κάθε τέκνο που δεν έχει συμπληρώσει ακόμη το΄τέταρτο έτος της ηλικίας του . Στην περίπτωση μάλιστα που αποκτηθεί νέο τέκνο κατά τη διάρκεια εννεάμηνης άδειας ανατροφής προηγούμενου τέκνου, τότε η μητέρα δύναται να λάβει το υπόλοιπο της άδειας για το πρώτο τέκνο , αθροιστικά με την άδεια που αντιστοιχεί στο νέο τέκνο.

Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2013

Είναι τελικά παράνομη η φορολόγηση με ποσοστό 15% της αποζημίωσης που λαμβάνουν οι υπηρετούντες στην αλλοδαπή ;- Αναμονή της απόφασης της Ολομέλειας του ΣτΕ

      Μείζον ζήτημα αποτελεί η αυτοτελής φορολόγηση με ποσοστό 15% της αποζημίωσης που λαμβάνουν οι υπηρετούντες στην αλλοδαπή στρατιωτικοί. Για το λόγο αυτό εξάλλου έχει εκδοθεί πληθώρα αντιφατικών δικαστικών αποφάσεων, έπειτα από προσφυγή στη δικαιοσύνη των θιγομένων. Επειδή λόγω των διφορούμενων ερμηνευτικά σχετικών διατάξεων έχει δημιουργηθεί σύγχυση που οδηγεί σε τεράστια ταλαιπωρία τους ενδιαφερόμενους καθώς δικαιώνονται σε πρώτο βαθμό και χάνουν το δικαστήριο στο εφετείο ή αντιστρόφως , το ζήτημα πλέον έχει παραπεμφθεί στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας  προς επίλυση και εκκρεμεί η έκδοση απόφασης που θα αποτελέσει πιλότο για όλες τις εκκρεμείς υποθέσεις.
     Αναφέρεται ενδεικτικώς η υπ' αριθμ. 133/2010 απόφαση του Διοικητικού πρωτοδικείου Σερρών στο οποίο προσέφυγε στρατιωτικός έπειτα από φορολόγηση σε ποσοστό 15% της αποζημίωσης που έλαβε λόγω της εργασίας του στο εξωτερικό και σύμφωνα με την οποία έγινε δεκτή η προσφυγή του κατά της αρνητικής απάντησης του Προϊσταμένου της ΔΟΥ ..... Σερρών με την οποία απορρίφθηκε η αίτησή του με την οποία ζητούσε μερική ανάκληση της υποβληθείσας από αυτόν δήλωσης φορολογίας εισοδήματος σχετικά με τη φορολόγηση της αποζημίωσης εξωτερικού που είχε λάβει.
      Σύμφωνα με την ανωτέρω απόφαση γίνεται δεκτή η προσφυγή του θιγόμενου, ακυρώνεται η αρνητική απάντηση του Προϊσταμένου της αρμόδιας ΔΟΥ , δέχεται τη δήλωση μερικής ανάκλησης  και αποφαίνεται οτι η αποζημίωση εξωτερικού δεν υπόκειται σε αυτοτελή φορολόγηση, επιστρέφοντας ως αχρεωστήτως καταβληθέν το φορολογηθέν ποσό .