Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θέματα Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θέματα Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2015

Δ.ΕΦ.ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ - ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΣΤΕΛΕΧΟΥΣ ΣΩΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΕΩΣ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ

Σε υπόθεση που χειρίστηκε το γραφείο μας , χορηγήθηκε σε στέλεχος Λιμενικού Σώματος προσωρινή διαταγή με την οποία διατάσσεται η αναστολή εκτέλεσης απόφασης μετάθεσης - που εκδόθηκε μετά την άσκηση ενδικοφανούς προσφυγής- μέχρι την έκδοση απόφασης επί της αιτήσεως αναστολής, η οποία θα συζητηθεί την 16-12-2015. Σημειωτέον ότι φύλλο πορείας επρόκειτο να χορηγηθεί στις 30-11-2015. Με την εν λόγω προσωρινή διαταγή όμως δεν θα εκτελεστεί η μετάθεση μέχρι την έκδοση απόφασης επί της αιτήσεως αναστολής. 
Η προσωρινή διαταγή τίθεται με σφραγίδα στο πίσω μέρος της αιτήσεως αναστολής και κοινοποιείται με το δικόγραφο στον αρμόδιο υπουργό έτσι ώστε να μην εκτελεστεί η διαταγή.


Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2014

Απόρριψη έφεσης του ελληνικού δημοσίου κατά απόφασης που έκανε πρωτοδίκως δεκτή την προσφυγή στρατιωτικού λόγω φορολόγησης του επιδόματος αλλοδαπής (2849/2013 Δ.Εφ. Θεσ/νικης)

     Με την παρατιθέμενη απόφαση απορρίπτεται έφεση του Ελληνικού Δημοσίου κατά απόφασης του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου , η οποία είχε κάνει δεκτή προσφυγή στρατιωτικού με την οποία ζητούσε την επιστροφή του ποσού των 4.424,40€ ως αχρεωστήτως καταβληθέντος λόγο φορολόγησης του επιδόματος αλλοδαπής . Η εν λόγω απόφαση απορρίπτει την έφεση διότι δυνάμει του ποσού , η απόφαση ήταν ανέκκλητη, βάζοντας τέλος στη μακροχρόνια ταλαιπωρία του προσφεύγοντος - εφεσίβλητου. 
    Ευχαριστούμε τη συνάδελφο , Ελισάβετ Ταστσίδου , δικηγόρο Θεσσαλονίκης , για την πολύτιμη συνεργασία μας. 


EM
Αριθ.απόφ. 2849/2013
 
TO ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΜΗΜΑ Ε'


Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις  19 Νοεμβρίου 2013, με την εξής σύνθεση: Ηλίας Κοντοζαμάνης, Πρόεδρος Εφετών Δ.Δ., Αθανασία Σακκά- Εισηγήτρια. Μάρθα Παυλίδου, Εφέτες Δ.Δ., και με Γραμματέα την Χριστίνα Δρούτση, δικαστική υπάλληλο,
γ ι α να δικάσει την από 12-1-2011 έφεση του Ελληνικού Δημοσίου, που στην προκειμένη περίπτωση εκπροσωπείται από τον Προϊστάμενο της Δ.ΟΎ. Ηράκλειας Σερρών και ήδη Δ.Ο.Υ. Α' Σερρών, ο οποίος παραστάθηκε με δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 133 παρ. 2 του Κ.Δ.Δ.,
κατά του Σ. Τ. του Κ., κατοίκου…….., ο οποίος δεν παραστάθηκε Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη.
Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα.
Σκέφθηκε κατά το Νόμο.      
           Η κρίση του είναι η εξής:
. 1. Επειδή νόμιμα εισάγεται η υπόθεση για συζήτηση και κρίση ύστερα από την έκδοση της 687/ 2013 αναβλητικής απόφασης. Με την κρινόμενη έφεση διώκεται η εξαφάνιση της 133/2010 απόφασης του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Σερρών, με την οποία έγινε δεκτή προσφυγή του εφεσίβλητου και ακυρώθηκε η 5896/2005 αρνητική απάντηση του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ηράκλειας Σερρών σχετικά με την υπαγωγή σε φόρο ποσού 29.496 ευρώ που αυτός έλαβε ως επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή κατ' άρθρο 135 παρ. 4 του ν. 2954/1998 και 17 του ν. 2685/1999 κα την επιστροφή φόρου ύψους 4.424,40 ευρώ.
2.              Νομίμως εχώρησε η συζήτηση της υπόθεσης παρά την απουσία του εφεσίβλητου, ο οποίος νομίμως κλήθηκε να παραστεί όπως προκύπτει από το από 6.9.2013 αποδεικτικό της δικαστικής επιμελήτριας Άννας Τζογάνη.
3.              Επειδή, στο άρθρο 92 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ν.2717/1999, ΦΕΚ 97 Α'). όπως η παράγραφος 2 αυτού αντικαταστάθηκε από την παράγραφο 1 του-άρθρου 10 του ν.3659/2008 (ΦΕΚ 77 Α'), ορίζεται ότι: « 1. Σε έφεση υπόκεινται οι αποφάσεις που εκδίδονται σε πρώτο βαθμό. 2. Δεν υπόκεινται σε έφεση αποφάσεις που αφορούν σε χρηματικές διαφορές, αν το αντικείμενο τους δεν υπερβαίνει το ποσό των πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ.Το αντικείμενο της διαφοράς προσδιορίζεται από το  ποσό,  το  οποίο,  καθορίζεται  με  την πρωτόδικη  απόφαση……………………………   3. Ειδικώς, στις χρηματικού περιεχομένου
φορολογικές εν γένει διαφορές, όταν από το νόμο προβλέπεται η από μέρους του φορολογουμένου υποβολή δήλωσης πριν από την έκδοση της σχετικής πράξης. Ως αντικείμενο της διαφοράς θεωρείται για μεν τη Διοίκηση η διαφορά του κύριου φόρου που προκύπτει ανάμεσα σε εκείνον που ορίστηκε με την πράξη και σε αυτόν που καθορίστηκε με την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, για δε το φορολογούμενο η διαφορά του κύριου φόρου που προκύπτει ανάμεσα σε εκείνον που αντιστοιχεί στη δήλωση και σε αυτόν που καθορίστηκε με την Απόφαση.».
4.         Επειδή στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας ο εφεσίβλητος, στρατιωτικός υπάλληλος τουΥπουργείου Εθνικής Άμυνας, που υπηρέτησε το έτος 2001 στη Νάπολι τηςΙταλίας σε ελληνική αντιπροσωπεία του NATO, με τη δήλωση φορολογίαςεισοδήματος του οικονομικού έτους 2002 ( χρήση 1.1.- 31.12.2001), που υπέβαλε στη Δ.Ο.Υ. …….. Σερρών, δήλωσε, μεταξύ άλλων, (ως εισόδημα που φορολογείται με ειδικό τρόπο το ποσό των 10.050.762 δρχ. ήδη 29.496 € , το οποίο του χορηγήθηκε ως επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή σύμφωνα με
                                                             2° φύλλο της 2849/2013 απόφασης


το άρθρο 135 παρ. 4 του Ν.2594/1998. Αυτό φορολογήθηκε αυτοτελώς με συντελεστή 15% κατ' άρθρο 14 παρ. 4 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος. Με την παρακράτηση του φόρου κατά την είσπραξη του. Στην συνέχεια ο ως άνω υπέβαλε στην ίδια Δ.Ο.Υ. την από 30.11.2005 αίτηση, περιέχουσα δήλωση ανάκλησης κατά το μέρος που αφορούσε το πιο πάνω ποσό, με την οποία δήλωσε ότι αυτό δεν αποτελεί εισόδημα και δεν υπόκειται σε φόρο εισοδήματος, καθότι του χορηγήθηκε προς κάλυψη των αυξημένων δαπανών διαβίωσης στην αλλοδαπή ( Νάπολι- Ιταλίας) και συνεπώς ότι μη νομίμως φορολογήθηκε και πρέπει να του επιστραφεί, ως αχρεωστήτως ο καταβληθείς γι" αυτό φόρος. Ο Προϊστάμενος της ως άνω Δ.Ο.Υ. με την υπ'αρ. πρωτ, 5896/2005 αρνητική απάντηση του απέρριψε την αίτηση αυτή λόγω παρόδου του οικείου οικονομικού έτους επιπλέον δε για το λόγο ότι αυτό φορολογείται αυτοτελώς με μοναδικό συντελεστή 15%. Όμως. προσφυγή του εφεσίβλητου κατά της αρνητικής απάντησης της διάδικης αρχής έγινε δεκτή από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο . το οποίο με την εκκαλούμενη απόφαση έκρινε ότι το ποσό των 29.496 ευρώ που έλαβε ο εφεσίβλητος κατά το διάστημα από 1-1-2001 έως 31-12-2001 ως επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή, κατ άρθρο 135 παρ.4 του Ν.2594/1998, δεν υπόκειται σε φόρο εισοδήματος, διότι δεν συγκεντρώνει τα εννοιολογικά γνωρίσματα στοιχεία του εισοδήματος και ότι μη νομίμως αυτό φορολογήθηκε, έκανε δε δεκτή την ανάκληση της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος του και διέταξε την επιστροφή του. φόρου .ποσού 4,424.40 ευρώ .που παρακρατήθηκε αχρεωστήτως. Με την υπό κρίση έφεση αμφισβητείται η ορθότητα της κρίσης αυτής.
5. Επειδή η διαφορά που άγεται ενώπιον του δικαστηρίου αφορά στην επιστροφή του φόρου των 4.424.40 ευρώ. η εκκαλούμενη απόφαση είναι, σύμφωνα με τις προεκτεθείσες διατάξεις, ανέκκλητη ( όριο εκκλητού 5.000 ευρώ) και συνεπώς πρέπει να απορριφθεί η έφεση ως απαράδεκτη.
ΜΕ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΑΥΤΕΣ
                         Απορρίπτει την έφεση.
                             Απαλλάσσει  το  εκκαλούν  από  τα  δικαστικά  έξοδα  του εφεσίβλητου.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 18-12-2013, όπου και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αυτού στις 23-12-2013.
              Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                       Η ΕΙΣΗΓΗΤΡΙΑ
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ








Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2013

Δεν υπόκειται σε φόρο το επίδομα αλλοδαπής (ΔΕφΑθ 331/2013)

Δεδομένου ότι ήδη έχει κριθεί αντισυνταγματική η φορολόγηση του επιδόματος αλλοδαπής από το ΣτΕ (1840/2013 Ολομέλεια,  σε παλαιότερη ανάρτηση υπάρχει το πλήρες κείμενο της απόφασης), η νομολογία των διοικητικών δικαστηρίων είναι πλέον ξεκάθαρη ως προς το ζήτημα αυτό. Δεν υπόκειται σε φόρο το επίδομα αλλοδαπής.

Το ίδιο λοιπόν έκρινε και η σχολιαζόμενη απόφαση , σύμφωνα με την οποία, ενόψει της φύσεως και του σκοπού για τον οποίο θεσπίστηκε το επίδομα αλλοδαπής , το οποίο ελάμβαναν μεταξύ άλλων και οι υπάλληλοι του Υπουργείου Εξωτερικών όταν μετέβαιναν στο εξωτερικό με εντολή της υπηρεσίας τους για εκτέλεση υπηρεσίας ή με ειδική αποστολή για χρονικό διάστημα άνω των τριάντα ημερών , ήτοι προκειμένου να ανταποκριθούν , κατά τη ρητή διάταξη του νόμου, στην ανάγκη αντιμετωπίσεως του αυξημένου κόστους ζωής στην αλλοδαπή και των ειδικών συνθηκών διαβίωσης σε κάθε χώρα , συνεπώς δε προς κάλυψη των δαπανών στις οποίες αυτοί υποβάλλοντα εξαιτίας της υπηρεσίας που τους έχει ανατεθεί, δεν επιτρέπεται , κατά τα άρθρα 4§5 και 78§§1 και 4 του Συντάγματος , να υπόκειται σε φόρο εισοδήματος γιατί έχει αποζημιωτικό χαρακτήρα . Επομένως κατά παράβαση των συνταγματικών διατάξεων που αναφέρθηκαν , το ως άνω επίδομα αλλοδαπής υπήχθη σε αυτοτελή φορολόγηση με συντελεστή 15% με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 14§4 του Ν. 2238/1994. 

Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2013

Ακύρωση πινάκων επιτυχόντων διαγωνισμού ΕΠ.ΟΠ. λόγω μη αιτιολογημένης κρίσης για την ακαταλληλότητα της αιτούσας

Με την υπ' αριθμ. 2406/2012 απόφαση του ΔΕφΑθ , κρίθηκε ότι πρέπει να ακυρωθούν οι πίνακες επιτυχόντων του διαγωνισμού ΕΠ.ΟΠ  που προκηρύχθηκε με την 45/2009 ΓΕΣ κατά το μέρος που δεν συμπεριλαμβάνεται σε αυτούς η αιτούσα, καθόσον κρίθηκε αναιτιολόγητα ακατάλληλη με απόφαση – πρακτικό της αρμόδιας Επιτροπής Ψυχοτεχνικής Εξέτασης .
Ειδικότερα, με το ΠΔ 292/2001 ορίσθηκαν τα κριτήρια επιλογής των ΕΠ.ΟΠ., οι επιτροπές για την επιλογή των υποψηφίων και οι αρμοδιότητές τους καθώς και η διαδικασία σύνταξης των πινάκων και της κατάταξης των επιτυχόντων. Στην παράγραφο 3 του άρθρου 3 του εν λόγω ΠΔ όπως αντικαταστάθηκε με την παράγραφο 2 του άρθρου 5 του ΠΔ 6/2003 ορίζεται ότι «Από τους ανωτέρω πίνακες βαθμολογίας κατά ειδικότητα , οι υποψήφιοι καλούνται για ψυχοτεχνικές και υγειονομικές εξετάσεις καθώς και για αθλητικές δοκιμασίες , σύμφωνα με το σύστημα επιλογής εκάστου κλάδου των Ενόπλων Δυνάμεων. » Περαιτέρω στην παράγραφο 14 περίπτωση στ’ της προκήρυξης διαγωνισμού για την κατάταξη 2.000 ΕΠ.ΟΠ. στο Στρατό Ξηράς (που διενεργήθη δυνάμει της υπ’αριθμ.Φ.415.15/59/716933/Σ.459/Αριθ.Εγκ.45/23-3-2009/ΓΕΣ/ΔΣΛ/2 απόφαση του Υπουργού Εθνκής Άμυνας )  , ορίστηκε ότι η ψυχοτεχνική εξέταση των υποψηφίων περιλαμβάνει δοκιμασίες για τη διαπίστωση της καταλληλότητας των υποψηφίων να ενταχθούν στις ιδιαίτερες συνθήκες του Στρατού Ξηράς και να σταδιοδρομήσουν σ’ αυτόν. Σύμφωνα με τις ανωτέρω διατάξεις, η ψυχοτεχνική δοκιμασία έχει καθοριστική συμβολή στην κρίση του υποψηφίου ΕΠ.ΟΠ. ως κατάλληλου υπό την έννοια ότι αν κριθεί ακατάλληλος σε αυτές αποκλείεται από τις περαιτέρω δοκιμασίες και την κατάταξή του στο Στρατό ως ΕΠ.ΟΠ.
Η αναφερόμενη απόφαση , ερμηνεύοντας τις προαναφερθείσες διατάξεις υπό το πρίσμα των συνταγματικών αρχών της ισότητας και της αξιοκρατίας και ειδικότερα της ελεύθερης πρόσβασης κάθε έλληνα πολίτη στις δημόσιες θέσεις κατά το λόγο της προσωπικής του αξίας και ικανότητας, της αρχής της διαφάνειας και του κράτους δικαίου, έκρινε ότι στο πρακτικό που συντάσσεται από την Επιτροπή ψυχοτεχνικής δοκιμασίας , θα πρέπει να αναφέρεται , έστω συνοπτικά, το περιεχόμενο της συνέντευξης του υποψηφίου (ερωτήσεις και απαντήσεις) και περαιτέρω να εκφέρεται εξατομικευμένη για κάθε υποψήφιο κρίση ως προς την αξιολόγηση της παρουσίας του από τα μέλη της Επιτροπής και ειδικότερα, για την προσωπικότητά του και την εν γένει ικανότητά του και επαγγελματική καταλληλότητά του , αναφορικά με την άσκηση των καθηκόντων του ως ΕΠ.ΟΠ , υπό τις ειδικές συνθήκες στο Στρατό Ξηράς και τη σταδιοδρομία του σ’ αυτόν. Με τη σύνταξη πρακτικού συνέντευξης των υποψηφίων, υπό το προεκτεθέν περιεχόμενο, αφενός εξασφαλίζονται οι προϋποθέσεις αμερόληπτης και αξιοκρατικής κρίσης και αφετέρου καθίσταται γνωστή στους υποψήφιους και ελέγξιμη από τον ακυρωτικό δικαστή , ενόψει του κατά το άρθρο 20§1 του Συντάγματος δικαιώματος παροχής έννομης προστασίας και του άρθρου 95§1 εδ. α του Συντάγματος , η αξιολόγηση των υποψηφίων από την Επιτροπή Ψυχοτεχνικών Δοκιμασιών κατά τη διαδικασία της προφορικής διαδικασίας (σχετ. ΟλΣτΕ 3052/2009 και ΔΕφΑθ 1015/2012).

Στην κρινόμενη περίπτωση η αιτούσα κρίθηκε ακατάλληλη για ΕΠ.ΟΠ με την αιτιολογία «Αυτοπεριγραφή : Μόνον θετικά στοιχεία εαυτού. Πιθανόν μαθησιακές δυσκολίες . Πιθανόν ένταση και υψηλό επίπεδο ενεργητικότητας . Σκίτσο ανθρώπινης μορφής : Πιθανόν συναισθηματική ανωριμότητα . Πιθανόν αστάθεια στην εικόνα του εαυτού . Πιθανόν αγχώδεις εκδηλώσεις . Πιθανόν έλλειμμα αυτοπεποίθησης . Πιθανόν λεκτικά ξεσπάσματα . Πιθανόν ένταση που αφορά στις σωματικές παρορμήσεις. Κλινική συνέντευξη : Αγχώδεις εκδηλώσεις , διαταραχή συγκέντρωσης .» 
Η ανωτέρω αιτιολογία κρίθηκε από το Δικαστήριο μη νομίμως και επαρκώς αιτιολογημένη , σύμφωνα με τις διατάξεις που προαναφέρθηκαν και για το λόγο αυτό έκανε δεκτή την αίτηση για την ακύρωση των προσβαλλόμενων πινάκων επιτυχόντων κατά το μέρος που δεν συμπεριλαμβάνεται η αιτούσα και ανέπεμψε την υπόθεση στη Διοίκηση προκειμένου να εξετασθεί η αιτούσα εκ νέου με νέα νομίμως και επαρκώς αιτιολογημένη κρίση. 

Πηγή : ΔιΔικ , τεύχος 3ο, 2013

Κυριακή, 30 Ιουνίου 2013

ΔΕφΑθ 442/2012-Ακύρωση απόφασης ΓΕΣ για την απόλυση επαγγελματία οπλίτη για λόγους υγείας



Σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 442/2012 απόφαση του ΔΕφΑθ , κρίθηκε ότι δεν είναι δυνατή η απόλυση επαγγελματία οπλίτη (ΕΠΟΠ) για λόγους υγείας , εφόσον αυτός δεν κρίθηκε ανίκανος για ενεργό υπηρεσία αλλά με σωματική ικανότητα Ι2. Ειδικότερα,  ο αιτών , αφού συμπλήρωσε επταετία στο στράτευμα, υπέβαλε αίτηση μονιμοποίησης και πέρασε από την αρμόδια Υγειονομική Επιτροπή , η οποία του απένειμε σωματική ικανότητα Ι2  και όχι Ι1 όπως θα έπρεπε προκειμένου να διατηρήσει τη θέση του και να μονιμοποιηθεί . Στη συνέχεια,  εξετάστηκε το ενδεχόμενο τοποθέτησής  του σε άλλη ειδικότητα όμως κρίθηκε  ότι δεν είχε γραμματικές γνώσεις επαρκείς προκειμένου να διατηρηθεί σε έτερη θέση που συνάδει με τη σωματική ικανότητα Ι2. Για τους ανωτέρω λόγους, εξεδόθη η προσβαλλόμενη απόφαση του ΓΕΣ , δια της οποίας ο αιτών απολύθηκε.
Αφού λοιπόν ο αιτών προσέφυγε στο αρμόδιο Δικαστήριο , αυτό έκρινε ότι η μόνη κατά νόμο περίπτωση απόλυσης ΕΠΟΠ είναι κατά ρητή διατύπωση του Ν. 2936/2001 (άρθρο 13§1 παρ. στ) , όταν κανείς  κριθεί ανίκανος για την ενεργό υπηρεσία.  Στην περίπτωση που κριθεί ως ικανός δεύτερης κατηγορίας σωματικής ικανότητας (Ι2)  , και όχι ανίκανος, τότε δεν υπάρχει το νόμιμο έρεισμα για την απόλυσή του από το στράτευμα για λόγους υγείας.

Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2013

Πλήρες κείμενο απόφασης Ολομέλειας ΣτΕ 1840/2013 σχετικά με την αντισυνταγματικότητα της αυτοτελούς φορολόγησης του επιδόματος αλλοδαπής


Αριθμός 1840/2013

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 21 Σεπτεμβρίου 2012, με την εξής σύνθεση: Κ. Μενουδάκος, Πρόεδρος, Γ. Παπαμεντζελόπουλος, Ν. Ρόζος, Ν. Μαρκουλάκης, Γ. Παπαγεωργίου, Ιω. Μαντζουράνης, Αικ. Χριστοφορίδου, Δ. Σκαλτσούνης, Α.-Γ. Βώρος, Γ. Ποταμιάς, Ε. Νίκα, Ε. Αντωνόπουλος, Γ. Τσιμέκας, Π. Καρλή, Φ. Ντζίμας, Σπ. Χρυσικοπούλου, Δ. Κυριλλόπουλος, Εμμ. Κουσιουρής, Ό. Ζύγουρα, Β. Ραφτοπούλου, Κ. Κουσούλης, Κ. Φιλοπούλου, Κ. Πισπιρίγκος, Α. Χλαμπέα, Δ. Μακρής, Τ. Κόμβου, Β. Αναγνωστοπούλου - Σαρρή, Σύμβουλοι, Δ. Εμμανουηλίδης, Χρ. Σιταρά, Δ. Βανδώρος, Πάρεδροι. Από τους ανωτέρω οι Σύμβουλοι Δ. Μακρής και Β. Αναγνωστοπούλου - Σαρρή καθώς και η Πάρεδρος Χρ. Σιταρά μετέχουν ως αναπληρωματικά μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 26 παρ. 2 του ν. 3719/2008. Γραμματέας η Μ. Παπασαράντη.
Για να δικάσει την από 5 Νοεμβρίου 2007 αίτηση:
του ..................., κατοίκου ........................., ο οποίος παρέστη με το δικηγόρο Δημήτριο .................... (Α.Μ. ...............), που τον διόρισε με πληρεξούσιο,
κατά του Υπουργού Οικονομικών, ο οποίος παρέστη με τους: α) ................., Νομικό Σύμβουλο του Κράτους και β)..................., Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.
Η πιο πάνω αίτηση παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου, κατόπιν της υπ’ αριθμ. 1324/2012 αποφάσεως του Β΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, προκειμένου να επιλύσει η Ολομέλεια το ζήτημα που αναφέρεται στην απόφαση.
Με την αίτηση αυτή ο αναιρεσείων επιδιώκει να αναιρεθεί η υπ’ αριθμ. 284/2007 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Λάρισας.
Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της παραπεμπτικής αποφάσεως, η οποία επέχει θέση εισηγήσεως, από τον εισηγητή Σύμβουλο Α.-Γ. Βώρο.
Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον πληρεξούσιο του αναιρεσείοντος, ο οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους αναιρέσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση και τους αντιπροσώπους του Υπουργού, οι οποίοι ζήτησαν την απόρριψή της.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι
Α φ ο ύ   μ ε λ έ τ η σ ε   τ α   σ χ ε τ ι κ ά   έ γ γ ρ α φ α
Σ κ έ φ θ η κ ε   κ α τ ά   τ ο   Ν ό μ ο
1. Επειδή, για την άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως έχει καταβληθεί το νόμιμο παράβολο (3013233-5/2007 ειδικά γραμμάτια παραβόλου).
2. Επειδή, με την αίτηση αυτή ζητείται παραδεκτώς η αναίρεση της 284/2007 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Λάρισας, με την οποία απερρίφθη έφεση του ήδη αναιρεσείοντος κατά της 467/2005 αποφάσεως του Διοικητικού Πρωτοδικείου Λάρισας. Με την τελευταία απόφαση απερρίφθη προσφυγή του ιδίου κατά της 5566/31.3.2004 πράξεως του Προϊσταμένου της Γ’ ΔΟΥ Λάρισας περί απορρίψεως αιτήματός του για την επιστροφή, ως αχρεωστήτως καταβληθέντος, φόρου εισοδήματος ποσού 6.243,62 ευρώ, αντιστοιχούντος σε επίδομα αλλοδαπής που είχε λάβει το έτος 2002.
3. Επειδή, η κρινόμενη αίτηση παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με την 1324/2012 απόφαση του B' Τμήματος αυτού υπό επταμελή σύνθεση σύμφωνα με το άρθρο 100 παρ. 5 του Συντάγματος δεδομένου ότι με την απόφαση αυτή το Τμήμα ήχθη σε κρίση περί αντισυνταγματικότητας της διατάξεως του άρθρου 14 παρ. 4 του κυρωθέντος με το άρθρο πρώτο του ν. 2238/1994 (Α΄ 151) Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (εφεξής: Κ.Φ.Ε.), η οποία προστέθηκε με το άρθρο 10 παρ. 10 του ν. 2459/1997, κατά το μέρος που προβλέπει αυτοτελή φορολόγηση με συντελεστή 15% του χορηγούμενου κατά το άρθρο 135 παρ. 4 του ν. 2594/1998 επιδόματος υπηρεσίας στην αλλοδαπή.
4. Επειδή, σύμφωνα με το άρθρο 78 του Συντάγματος «1. Κανένας φόρος δεν επιβάλλεται ούτε εισπράττεται χωρίς τυπικό νόμο που καθορίζει το υποκείμενο της φορολογίας και το εισόδημα, το είδος της περιουσίας, τις δαπάνες και τις συναλλαγές ή τις κατηγορίες τους στις οποίες αναφέρεται ο φόρος… 4. Το αντικείμενο της φορολογίας, ο φορολογικός συντελεστής, οι απαλλαγές ή εξαιρέσεις από τη φορολογία … δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο νομοθετικής εξουσιοδότησης…», κατά δε το άρθρο 4 του Συντάγματος «1. … 5. Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους». Περαιτέρω, στο άρθρο 4 του Κ.Φ.Ε. ορίζεται ότι «1. Εισόδημα, στο οποίο επιβάλλεται ο φόρος, είναι το εισόδημα που προέρχεται από κάθε πηγή ύστερα από την αφαίρεση των δαπανών για την απόκτησή του, όπως αυτό προσδιορίζεται ειδικότερα στα άρθρα 20 έως 51…», στο άρθρο 45 ότι «1. Εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες είναι το εισόδημα που προκύπτει κάθε ένα οικονομικό έτος από μισθούς, ημερομίσθια, επιχορηγήσεις, επιδόματα, συντάξεις και γενικά κάθε παροχή που χορηγείται περιοδικά με οποιαδήποτε μορφή είτε σε χρήμα είτε σε είδος ή άλλες αξίες για παρούσα ή προηγούμενη υπηρεσία ή για οποιαδήποτε άλλη αιτία, το οποίο αποκτάται από μισθωτούς γενικά και συνταξιούχους… 4. Δεν θεωρείται εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες και δεν υπόκειται σε φόρο: α) … β) Η αποζημίωση που παρέχεται με τη μορφή εξόδων κίνησης, καθώς και η ημερήσια αποζημίωση εκτός έδρας, η οποία καταβάλλεται σε δημόσιους υπαλλήλους και υπαλλήλους νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, όπως αυτή καθορίζεται κάθε φορά με κοινές αποφάσεις του αρμόδιου υπουργού και του Υπουργού Οικονομικών» και στο άρθρο 47 ότι «1. Το εισόδημα που καθορίζεται στο άρθρο 45 αποτελεί το ακαθάριστο εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες… 3. Ειδικά για τους υπαλλήλους που υπηρετούν στην αλλοδαπή του Υπουργείου Εξωτερικών και των λοιπών δημοσίων πολιτικών υπηρεσιών …, ως καθαρό εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες του άρθρου αυτού λαμβάνεται ποσό ίσο με το καθαρό ποσό αποδοχών τις οποίες αυτοί θα έπαιρναν, αν υπηρετούσαν στο εσωτερικό...». Ο ν. 2459/1997 (Α' 17), με το μεν άρθρο 12 παρ. 10 αντικατέστησε την τελευταία αυτή παράγραφο, προσθέτοντας ορισμένες κατηγορίες υπαλλήλων και επαναλαμβάνοντάς την κατά τα λοιπά, αφ’ ετέρου δε, με το άρθρο 10 παρ. 10, πρόσθεσε στο άρθρο 14 του Κ.Φ.Ε., ως παράγραφο 4, την εξής ρύθμιση: «Το καθαρό ποσό των αποδοχών που παίρνουν τα πρόσωπα που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του άρθρου 47 ως μισθωτοί από τους εργοδότες που αναφέρονται στην ίδια παράγραφο, κατά το τμήμα που απομένει μετά την αφαίρεση από αυτό του καθαρού ποσού των αποδοχών, τις οποίες αυτοί θα έπαιρναν, αν υπηρετούσαν στο εσωτερικό, φορολογείται αυτοτελώς με συντελεστή φόρου δεκαπέντε τοις εκατό (15%)...». Περαιτέρω, με τα άρθρα 5 παρ. 20 του ν. 2753/1999 (Α' 249), αρχικά, και 11 παρ. 24 του ν. 2954/2001 (Α' 255), στην συνέχεια, αντικαταστάθηκε η προαναφερθείσα περ. β του άρθρου 45 του Κ.Φ.Ε. και, όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο, διαμορφώθηκε ως εξής: «β) Οι δαπάνες που καταβάλλονται στα πρόσωπα που μετακινούνται με εντολή του Δημοσίου...», ενώ, μετά τον κρίσιμο χρόνο, με το μεν άρθρο 8 παρ. 1 του ν. 3790/2009 (Α' 143) ορίσθηκε ότι «Τα ποσά της παραγράφου 4 του άρθρου 14 του Κ.Φ.Ε. που καταβάλλονται στους υπαλλήλους του Υπουργείου Εξωτερικών που υπηρετούν στην αλλοδαπή απαλλάσσονται από το φόρο εισοδήματος», και, στη συνέχεια, με τα άρθρα 4 παρ. 4 και 5 παρ. 7 του ν. 3842/2010 (Α' 58) καταργήθηκαν τόσο η αμέσως προηγούμενη διάταξη του άρθρου 8 του ν. 3790/2009, όσο και εκείνη του άρθρου 14 παράγραφος 4 του Κ.Φ.Ε. Αφ’ ετέρου, στο άρθρο 135 του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 2594/1998 (Α' 62), ορίζεται ότι «1. Ως αποδοχές των υπαλλήλων του Υπουργείου Εξωτερικών νοούνται ο βασικός μισθός τους και όλα τα, κατά τις κείμενες διατάξεις, χορηγούμενα επιδόματα και προσαυξήσεις . . . 4. Προς αντιμετώπιση του αυξημένου κόστους ζωής στην αλλοδαπή και των ειδικών συνθηκών διαβίωσης σε κάθε χώρα παρέχεται σε συνάλλαγμα, ανεξαρτήτως των αποδοχών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, και επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή, αναλόγως του κλάδου και του βαθμού. Το επίδομα αυτό προσαυξάνεται αναλόγως των ποσοστών που ορίζονται για τα οικογενειακά βάρη και τη στέγαση. 5. Το κατά την προηγούμενη παράγραφο επίδομα καθορίζεται εκάστοτε για τους με πρεσβευτικό βαθμό υπαλλήλους του Υπουργείου Εξωτερικών, με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Εξωτερικών και Οικονομικών, λαμβανομένων υπόψη των πινάκων των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το κόστος ζωής στις πρωτεύουσες όλου του κόσμου. Για τους λοιπούς υπαλλήλους καθορίζεται με την ίδια κοινή υπουργική απόφαση σε ποσοστό επί αυτού το οποίο έχει καθορισθεί για τους υπαλλήλους με πρεσβευτικό βαθμό. Η ως άνω υπουργική απόφαση μπορεί να έχει και αναδρομική ισχύ. 6. Το επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή αναπροσαρμόζεται, σε περίπτωση ουσιώδους μεταβολής είτε της ισοτιμίας του συναλλάγματος προς το τοπικό νόμισμα ή το ευρώ είτε της αγοραστικής αξίας τούτων, με βάση επίσημα στοιχεία. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Εξωτερικών και Οικονομικών, που εκδίδεται μετά από γνώμη τριμελούς επιτροπής, αποτελούμενης από το Γενικό Διευθυντή Διοικητικού ως πρόεδρο, ένα Διευθυντή Πολιτικών Υποθέσεων και το Διευθυντή στον οποίο υπάγεται η Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών, καθορίζεται το ποσοστό της αναφερόμενης στην προηγούμενη παράγραφο αναπροσαρμογής του επιδόματος. ... Η Επιτροπή συνέρχεται, υποχρεωτικώς ετησίως, για εξέταση των υποβαλλόμενων από τις Πρεσβείες αιτήσεων αναπροσαρμογής του επιδόματος για τη χώρα αρμοδιότητάς τους». Εξ άλλου, ο ν. 2685/1999 «Κάλυψη δαπανών μετακινουμένων υπαλλήλων εντός και εκτός Επικράτειας...» (Α' 35) ορίζει στο άρθρο 1 ότι «1. Στις διατάξεις του παρόντος νόμου υπάγονται οι μετακινούμενοι εκτός έδρας, με οποιαδήποτε ιδιότητα, με εντολή του Δημοσίου ... στο εσωτερικό ή το εξωτερικό, για εκτέλεση υπηρεσίας, με ειδική αποστολή ... καθώς και οι τοποθετούμενοι, μετατιθέμενοι και αποσπώμενοι...» και στο άρθρο 17 ότι «1. Στα αναφερόμενα στο άρθρο 4 του παρόντος πρόσωπα που μεταβαίνουν με εντολή του Δημοσίου ... για εκτέλεση υπηρεσίας ή με ειδική αποστολή ή για εκπαίδευση στο εξωτερικό, μέχρι τριάντα (30) ημέρες, καταβάλλονται έξοδα μετακίνησης, ημερήσια αποζημίωση και έξοδα διανυκτέρευσης. 2. Για χρονικό διάστημα άνω των τριάντα ημερών καταβάλλεται στους ανωτέρω επίδομα αλλοδαπής, σε ποσοστό επί του επιδόματος αλλοδαπής του Έλληνα πρέσβη της χώρας όπου υπηρετούν, που καθορίζεται με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Εξωτερικών και Οικονομικών για τους πολιτικούς υπαλλήλους... Το ανωτέρω επίδομα ... καταβάλλεται με τις ίδιες προϋποθέσεις που χορηγείται στους υπαλλήλους του Υπουργείου Εξωτερικών...».
5. Επειδή, κατά την έννοια των ανωτέρω διατάξεων του Συντάγματος και του άρθρου 45 του Κ.Φ.Ε., κάθε παροχή καταβαλλομένη στο μισθωτό με οποιαδήποτε ονομασία, όπως επιχορήγηση, αποζημίωση, επίδομα, η οποία κατά το νόμο ή από τη φύση της προορίζεται να καλύψει δαπάνες, στις οποίες αυτός υποβάλλεται για την εκτέλεση της υπηρεσίας που του έχει ανατεθεί ή την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη διεξαγωγή της, δεν αποτελεί προσαύξηση μισθού και δεν υπόκειται σε φόρο εισοδήματος, έστω και αν από την παροχή αυτή ωφελείται έμμεσα ο μισθωτός. Εξ άλλου, η απαρίθμηση στην παράγραφο 4 του άρθρου 45 του Κ.Φ.Ε. περιπτώσεων παροχών, οι οποίες, κατά ρητή διάταξη του νόμου, δεν θεωρούνται εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες και δεν υπόκεινται σε φόρο, δεν είναι αποκλειστική, και ως εκ τούτου δεν αποκλείεται να κριθεί από τη φορολογική αρχή και τα αρμόδια δικαστήρια ότι ορισμένη παροχή που καταβάλλεται στους μισθωτούς δεν αποτελεί κατά το νόμο ή από τη φύση της προσαύξηση μισθού, ήτοι φορολογητέο εισόδημα του μισθωτού, αλλά καταβάλλεται για την εκτέλεση της υπηρεσίας ή την καλύτερη διεξαγωγή της (βλ. και ΣτΕ 670/2012, 3150/1999 επταμ., 2972/2011 κ.ά.) ούτε κωλύεται ο νομοθέτης να θεσπίσει με τυπικό νόμο και άλλες απαλλαγές από το φόρο εισοδήματος από μισθωτές υπηρεσίες. Κατά τη γνώμη, όμως, του Προέδρου Κων. Μενουδάκου και των Συμβούλων Ιω. Μαντζουράνη, Αικ. Χριστοφορίδου, Φ. Ντζίμα, Σπ. Χρυσικοπούλου, Κων. Κουσούλη και Κων. Πισπιρίγκου, όταν ο νομοθέτης προβλέπει τη χορήγηση ενός επιδόματος σε μισθωτό για την αντιμετώπιση δαπανών για την εκτέλεση της υπηρεσίας ή την καλύτερη διεξαγωγή της χωρίς να συνδέει τη χορήγησή του με την υποχρέωση προσκόμισης αποδεικτικών στοιχείων για τις δαπάνες στις οποίες πράγματι ο μισθωτός υποβάλλεται, δεν αποκλείεται από το Σύνταγμα η με τυπικό νόμο υπαγωγή του επιδόματος αυτού σε φορολογία εισοδήματος με εύλογο συντελεστή, υπό την προϋπόθεση, πάντως, ότι το εναπομένον μετά τη φορολόγηση αυτή ποσό επιδόματος δεν παρίσταται, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ανεπαρκές για την κάλυψη των δαπανών για τις οποίες χορηγείται.
6. Επειδή, ενόψει της φύσεως και του σκοπού, για τον οποίο θεσπίσθηκε με το άρθρο 135 παρ. 4 του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών το προαναφερθέν επίδομα αλλοδαπής, το οποίο ελάμβαναν, κατά το κρίσιμο εν προκειμένω έτος 2002, σύμφωνα με το άρθρο 17 παρ. 2 του ν. 2685/1999, μεταξύ άλλων, και οι πολιτικοί υπάλληλοι του Δημοσίου, όταν μετέβαιναν στο εξωτερικό με εντολή του για εκτέλεση υπηρεσίας ή με ειδική αποστολή για χρονικό διάστημα άνω των τριάντα ημερών, προκειμένου να ανταποκριθούν, κατά τη ρητή διάταξη του νόμου, στην ανάγκη αντιμετωπίσεως του αυξημένου κόστους ζωής στην αλλοδαπή και των ειδικών συνθηκών διαβιώσεως σε κάθε χώρα, συνεπώς δε προς κάλυψη των δαπανών, στις οποίες αυτοί υποβάλλονται εξαιτίας της υπηρεσίας που τους έχει ανατεθεί, δεν επιτρέπεται, κατά τα άρθρα 4 παρ. 5 και 78 παρ. 1 και 4 του Συντάγματος, να υπόκειται σε φόρο εισοδήματος γιατί έχει αποζημιωτικό χαρακτήρα. (βλ. και την εισηγητική έκθεση επί του προαναφερθέντος άρθρου 8 του ν. 3790/2009). Το  χαρακτήρα δε αυτό του εν λόγω επιδόματος δεν αναιρεί το γεγονός ότι παρέχεται ανεξάρτητα από την προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων για τη διενέργεια δαπανών διότι οι σχετικές δαπάνες είναι αναμενόμενες και άρρηκτα συνδεδεμένες με την υπηρεσία, την οποία ο υπάλληλος  προσφέρει ευρισκόμενος στην αλλοδαπή, και με το κόστος ζωής στη χώρα, στην οποία υπηρετεί, για το λόγο δε, άλλωστε, αυτό το ύψος του επιδόματος καθορίζεται για κάθε χώρα, σύμφωνα με τις προαναφερθείσες διατάξεις του άρθρου 135 παρ. 5 και 6 του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, με κριτήριο το υφιστάμενο κόστος ζωής. Επομένως, κατά παράβαση των συνταγματικών διατάξεων που αναφέρθηκαν, το ως άνω επίδομα αλλοδαπής υπήχθη σε αυτοτελή φορολόγηση με συντελεστή 15% με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 14 παρ. 4 του Κ.Φ.Ε. Αν και, κατά τη γνώμη της μειοψηφίας, που διατυπώθηκε στην προηγούμενη σκέψη, το επίδικο επίδομα επιτρεπτώς κατά το Σύνταγμα υπήχθη με την ως άνω διάταξη σε αυτοτελή φορολόγηση με τον ευνοϊκό συντελεστή 15%  και με εξάντληση της φορολογικής υποχρεώσεως για το συνολικό ποσό αυτού, αντί της συναθροίσεώς του,  με τα λοιπά φορολογητέα εισοδήματα του μισθωτού, που θα συνεπαγόταν μεγαλύτερη φορολογική επιβάρυνση του εν λόγω επιδόματος.
7. Επειδή, εν προκειμένω, με την αναιρεσιβαλλομένη έγιναν δεκτά τα εξής: «... ο [αναιρεσείων] αστυνομικός, που ... από 1.1 έως 31.12.2002 υπηρετούσε στην ελληνική πρεσβεία στην Τυφλίδα Γεωργίας, με τη δήλωση φορολογίας εισοδήματος οικονομικού έτους 2003 που υπέβαλε στη Γ' ΔΟΥ Λάρισας δήλωσε ως εισόδημα φορολογούμενο με ειδικό τρόπο το ποσό των 35.380,33 ευρώ ... [το οποίο] αντιστοιχεί στο επίδομα αλλοδαπής του άρθρου 135 παρ. 4 του ν. 2594/1998, που έλαβε λόγω της παραμονής του στη Γεωργία για εκτέλεση υπηρεσίας. Το επίδομα αυτό φορολογήθηκε αυτοτελώς με συντελεστή 15% σύμφωνα με το ν. 2459/1997 και ... παρακρατήθηκε φόρος 6.243,62 ευρώ... Στη συνέχεια ο [αναιρεσείων] με αίτησή του προς την ως άνω ΔΟΥ ζήτησε να του επιστραφεί το παραπάνω ποσό φόρου ως αχρεωστήτως καταβληθέν, για το λόγο ότι το [προαναφερθέν] επίδομα δεν αποτελεί εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες υποκείμενο σε φόρο με συντελεστή 15%. Η αίτηση ... απορρίφθηκε με την [επίδικη πράξη της φορολογικής αρχής]...». Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, έκρινε ότι το ως άνω επίδομα, ενόψει των παρατεθεισών στην σκέψη 4 διατάξεων, αποτελούσε εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες και υπέκειτο σε αυτοτελή φορολόγηση με συντελεστή 15%. Η κρίση αυτή, κατά τα προεκτεθέντα, δεν είναι νόμιμη και, συνεπώς, ο σχετικός λόγος αναιρέσεως βασίμως προβάλλεται και η προσβαλλομένη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί, η δε υπόθεση που χρειάζεται διευκρίνιση κατά το πραγματικό, πρέπει να παραπεμφθεί στο Διοικητικό Εφετείο Λάρισας για νέα κρίση. Κατά τη γνώμη, όμως, της μειοψηφίας, η ως άνω κρίση του διοικητικού εφετείου είναι νόμιμη και η κρινόμενη αίτηση θα έπρεπε να απορριφθεί.
Διά ταύτα
Δέχεται την αίτηση.
Αναιρεί την 284/2007 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Λάρισας, στο οποίο παραπέμπει την υπόθεση, κατά το σκεπτικό.
Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου.
Επιβάλλει στο Δημόσιο τη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος η οποία ανέρχεται στο ποσό των τετρακοσίων εξήντα (460) ευρώ για τη σύνταξη του δικογράφου της αιτήσεως και στο ποσό των χιλίων τριακοσίων ογδόντα  (1380) ευρώ για την παράσταση σε τρεις συζητήσεις της υποθέσεως ενώπιον του Β΄ Τμήματος και της Ολομελείας του Δικαστηρίου.
Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου 2013 και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 13ης Μαΐου του ίδιου έτους.
  Ο Πρόεδρος                                                  Η Γραμματέας



Κ. Μενουδάκος                                                       Μ. Παπασαράντη

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2013

Κρίθηκε αντισυνταγματική από το ΣτΕ η φορολόγηση του επιδόματος αλλοδαπής

    Σύμφωνα με την πολυαναμενόμενη απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας (1840/2013) για το ζήτημα - που είχαμε αναφέρει σε παλαιότερη αναρτηση - της φορολόγησης με συντελεστή 15% του επιδόματος αλλοδαπής , αυτή η φορολόγηση κρίθηκε αντισυνταγματική , καθώς έρχεται  σε αντίθεση με τα άρθρα 4 και 78 του Συντάγματος, διότι το επίδομα αυτό έχει χαρακτήρα αποζημιωτικό και δεν πρέπει να υπόκειται σε φόρο εισοδήματος.Σημειώνουμε ξανά οτι η απόφαση αυτή αποτελεί πιλότο για πολλές εκκρεμείς υποθέσεις.
      
   Προσεχώς θα δημοσιεύσουμε και το πλήρες κείμενο της απόφασης.

Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2013

Είναι τελικά παράνομη η φορολόγηση με ποσοστό 15% της αποζημίωσης που λαμβάνουν οι υπηρετούντες στην αλλοδαπή ;- Αναμονή της απόφασης της Ολομέλειας του ΣτΕ

      Μείζον ζήτημα αποτελεί η αυτοτελής φορολόγηση με ποσοστό 15% της αποζημίωσης που λαμβάνουν οι υπηρετούντες στην αλλοδαπή στρατιωτικοί. Για το λόγο αυτό εξάλλου έχει εκδοθεί πληθώρα αντιφατικών δικαστικών αποφάσεων, έπειτα από προσφυγή στη δικαιοσύνη των θιγομένων. Επειδή λόγω των διφορούμενων ερμηνευτικά σχετικών διατάξεων έχει δημιουργηθεί σύγχυση που οδηγεί σε τεράστια ταλαιπωρία τους ενδιαφερόμενους καθώς δικαιώνονται σε πρώτο βαθμό και χάνουν το δικαστήριο στο εφετείο ή αντιστρόφως , το ζήτημα πλέον έχει παραπεμφθεί στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας  προς επίλυση και εκκρεμεί η έκδοση απόφασης που θα αποτελέσει πιλότο για όλες τις εκκρεμείς υποθέσεις.
     Αναφέρεται ενδεικτικώς η υπ' αριθμ. 133/2010 απόφαση του Διοικητικού πρωτοδικείου Σερρών στο οποίο προσέφυγε στρατιωτικός έπειτα από φορολόγηση σε ποσοστό 15% της αποζημίωσης που έλαβε λόγω της εργασίας του στο εξωτερικό και σύμφωνα με την οποία έγινε δεκτή η προσφυγή του κατά της αρνητικής απάντησης του Προϊσταμένου της ΔΟΥ ..... Σερρών με την οποία απορρίφθηκε η αίτησή του με την οποία ζητούσε μερική ανάκληση της υποβληθείσας από αυτόν δήλωσης φορολογίας εισοδήματος σχετικά με τη φορολόγηση της αποζημίωσης εξωτερικού που είχε λάβει.
      Σύμφωνα με την ανωτέρω απόφαση γίνεται δεκτή η προσφυγή του θιγόμενου, ακυρώνεται η αρνητική απάντηση του Προϊσταμένου της αρμόδιας ΔΟΥ , δέχεται τη δήλωση μερικής ανάκλησης  και αποφαίνεται οτι η αποζημίωση εξωτερικού δεν υπόκειται σε αυτοτελή φορολόγηση, επιστρέφοντας ως αχρεωστήτως καταβληθέν το φορολογηθέν ποσό .

Σάββατο, 16 Μαρτίου 2013

Νομολογία - απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου που αναγνωρίζει το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι στους υπηρετούντες στις ένοπλες δυνάμεις και 314/2012 απόφαση Μονομ. Πρωτ. Ροδόπης

Με την απόφαση 3/2012 της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου στην οποία παρέπεμψε με την υπ' αριθμ. 519/2010 απόφασή του το Δ' Πολιτικό Τμήμα του ιδίου δικαστηρίου,  κατόπιν αιτήσεως αναιρέσεως της υπ' αριθμ.7666/2006 αποφάσεως του ΕφΑθ , αφού προηγουμένως είχε εκδοθεί πρωτοδίκως η υπ' αριθμ. 5265/2005 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών,  κρίθηκε οτι ο σκοπός των σωματείων δεν πρέπει να αντιβαίνει σε κανόνες δημοσίας τάξεως. Το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι δεν εξαρτάται από προηγούμενη άδεια κρατικής ή άλλης αρχής ή αν υφίσταται ένας τέτοιος νόμος, τότε αυτός δεν εφαρμόζεται ως ερχόμενος σε αντίθεση με το Σύνταγμα.  Η πλειοψηφία του δικαστηρίου έκρινε ότι δεν αποτελούν ειδική κατηγορία Ελλήνων πολιτών οι Υπηρετούντες στις Ένοπλες Δυνάμεις και αυτό σημαίνει ότι ισχύουν οι ίδιες ακριβώς ρυθμίσεις για τα ατομικά ή κοινωνικά δικαιώματα όλων των Ελλήνων πολιτών, με την επιφύλαξη των διατάξεων του Συντάγματος, με τις οποίες θεσπίζεται η κομματική ουδετερότητα των στρατιωτικών, (άρθρ. 29 § 3 ), τα κωλύματα εκλογιμότητάς τους (άρθρο 56 §§ 1, 3 και 4) και η υπαγωγή τους στην δικαιοδοσία των στρατιωτικών δικαστηρίων (άρθρο 96 § § 4 και 5). Ενδεχόμενοι περιορισμοί στο δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι επιτρέπονται, εφόσον δικαιολογούνται από την αρχή της αναλογικότητας. Αναιρείται η προσβαλλόμενη απόφαση, γιατί, σύμφωνα με την πλειοψηφία, οι υπηρετούντες στις Ένοπλες Δυνάμεις υπόκεινται στο ίδιο ρυθμιστικό πλαίσιο του δικαιώματος του συνεταιρίζεσθαι, όπως κάθε Ελληνας πολίτης και εφαρμόζονται οι διατάξεις των αρ. 78 επ. του ΑΚ, τις οποίες δεν εφάρμοσε η προσβαλλόμενη απόφαση. Αντίθετη μειοψηφία.(Το πλήρες κείμενο της απόφασης βρίσκεται στην ΤΝΠ ΝΟΜΟS).
    Η ανωτέρω απόφαση άνοιξε το δρόμο στην ίδρυση ενώσεων προσώπων στρατιωτικών σε όλες σχεδόν τις περιφέρειες της χώρας , όπως συνέβη και στην περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης όπου δυνάμει της υπ' αριθμ. 314/2012 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης - διαδικασία εκούσιας δικαιοδοσίας , μέρος της οποίας παρατίθεται κατωτέρω, ιδρύθηκε η "ΕΝΩΣΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗΣ" , την οποία χειρίστηκε η δικηγόρος.
     ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 314/2012
(Αριθμός κατάθεσης αίτησης Ε.Μ. 322/2012)
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΡΟΔΟΠΗΣ
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΟΥΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ
        ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Άρτεμις Δάφκα , Πρωτοδίκη, που ορίσθηκε από την Πρόεδρο Πρωτοδικών και από τον Γραμματέα Ευάγγελο Σερμπέζη.
       ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 28 Νοεμβρίου  2012, για να δικάσει την αίτηση με αριθμό κατάθεσης Ε.Μ.  322/19-9-2012, με αντικείμενο αναγνώριση σωματείου.
        ΤΩΝ ΑΙΤΟΥΝΤΩΝ : 1) Γ.Ρ. ....2) Α.Κ...... , 3) Π.Σ......, 4) Γ.Κ. ...... και 5) Η.Μ. ....., ως μελών της προσωρινής διοίκησης του σωματείου με την επωνυμία "ΕΝΩΣΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗΣ" και το διακριτικό τίτλο "Ε.Σ.ΠΕ.Α.Μ.Θ." , που παραστάθηκαν δια της πληρεξούσιου δικηγόρου τους Ιουλίας Μυλωνά, η οποία κατέθεσε έγγραφες προτάσεις.
        ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ δημόσια συζήτηση της υποθέσεως η πληρεξούσιος δικηγόρος των αιτούντων ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά συνεδριάσεως και στις έγγραφες προτάσεις της.
    ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
(.......................................................................................................................................................)
Τέλος, ο σκοπός του σωματείου, κατά το καταστατικό του συνίσταται στην ανάπτυξη συναδελφικών δεσμών μεταξύ Ελλήνων στρατιωτικών, στην ανάπτυξη και εξύψωση  του επαγγελματικού, κοινωνικού και πολιτιστικού επιπέδου των Ελλήνων στρατιωτικών, ως μελών του κοινωνικού συνόλου και εργαζομένων σε μία δημοκρατική και δικαιοκρατούμενη κοινωνία, στην κοινωνία και συνεργασία με ομοειδείς ενώσεις του εσωτερικού ή άλλων χωρών, με τον αυτονόητο περιορισμό που συνεπάγεται η υποστήριξη των αμυντικών αναγκών της χώρας και της φύσης του επαγγέλματος , στη μελέτη και υποβολή εισηγήσεων και προτάσεων αναφορικά με τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας , την επιμόρφωση και εν γένει τα ζητήματα επαγγελματικής κατάρτισης των Ελλήνων στρατιωτικών προς ενίσχυση και της αμυντικής αποτελεσματικότητας της χώρας , χωρίς υπέρβαση των ορίων που προσδιορίζονται από τις ιδιομορφίες , την αποστολή και ιδιαίτερα τον εθνικό, κοινωνικό και υπερκομματικό χαρακτήρα των ενόπλων δυνάμεων , στην προάσπιση της προσωπικής ελευθερίας , της αξιοκρατίας , της ελευθερίας της σκέψης , του λόγου , της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών και των δημοκρατικών ελευθεριών , υπό την αυτονόητη προϋπόθεση αυστηρής τήρησης κάθε απορρήτου που σχετίζεται με την άμυνα και την εθνική ασφάλεια της χώρας και με τρόπο που σέβεται την ιεραρχική δομή και την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα των ενόπλων δυνάμεων , στην ανάδειξη του ιστορικού και σύγχρονου ρόλου των Ελλήνων στρατιωτικών ως παράγοντα εγγύησης της εθνικής ανεξαρτησίας και εμπέδωσης του δημοκρατικού πολιτεύματος και στη δημιουργία ταμείου αλληλοβοήθειας και αλληλεγγύης προς αντιμετώπιση έκτακτων και σοβαρών οικονομικών αναγκών των μελών του σωματείου και των οικογενειών τους , δεν είναι κερδοσκοπικός, ούτε αντίθετος στους νόμους που ισχύουν , τα χρηστά ήθη και τη ημεδαπή δημόσια τάξη. (ΟλΑΠ 3/2012). 
(...............................................................................................................................)


       ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

         ΔΕΧΕΤΑΙ την αίτηση.
         ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ :α) τη δημοσίευση περίληψης που να περιέχει τα ουσιώδη στοιχεία, του από 12-9-2012 καταστατικού του σωματείου με την επωνυμία "ΕΝΩΣΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗΣ" που ιδρύθηκε και εδρεύει στην Κομοτηνή , σε μια ημερήσια εφημερίδα , που εκδίδεται στην Κομοτηνή και στο Δελτίο Δικαστικών Δημοσιεύσεων του ταμείου Νομικών και β) την εγγραφή του σωματείου στο δημόσιο βιβλίο σωματείων που τηρείται στο Δικαστήριο αυτό.
       ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στην Κομοτηνή, σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση , στο ακροατήριό του στις 5-12-2012.
 
         Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                                                                      Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ